Kartka z kalendarza - 8 października

1995 - o godz. 18:51:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Baikonur (Kazachstan) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-U (V15000-645) wyniesiono na orbitę rosyjski statek zaopatrzeniowy Progress-M 29 (nr 229).
Celem misji było dostarczenie zaopatrzenia i paliwa do stacji kosmicznej MIR, a samo dokowanie odbyło się do portu rufowego modułu Kvant-1 w dniu 10 października 1995 roku o godz. 20:32:40 UTC.
Ponowne odłączenie od stacji nastąpiło 19 grudnia 1995 o godz. 09:15:05 UTC, a następnie został zdeorbitowany i spłonął w atmosferze tego samego dnia.

2009 - o godz. 18:51:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-2W VAFB (Space Launch Complex 2 West, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-7920-10C (nr D-345) wyniesiono komercyjnego satelitę obrazującego WorldView 2 (WV 2).
Satelita należący do DigitalGlobe jest w stanie wykonywać zdjęcia Ziemi w 8 zakresach spektrum w tym czerwonym, niebieskim, zielonym i bliskiej podczerwieni dla zastosowań komercyjnych, a także wykrywania zmian. Teleskop posiada rozdzielczość 0,5 m dla obrazów panchromatycznych i 1,8 m dla obrazów wielospektralnych.
W dniu 19 lipca 2016 r. Worldview-2 brał udział w zdarzeniu powodującym gruz, ale satelita nadal działał.

2012 - o godz. 00:35:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-40 CCSFS (Space Launch Complex 40, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.0 wyniesiono na orbitę zaopatrzeniowy statek kosmiczny Dragon CRS-1 (SpX 1, Dragon C103).
Była to pierwsza misja zaopatrzeniowa na Międzynarodową Stację Kosmiczną wykonana przez SpaceX w ramach kontraktu z NASA na komercyjne usługi zaopatrzenia (CRS - Commercial Resupply Services).
Podczas tej samej misji na orbitę został wyniesiony także satelita komunikacyjny Orbcomm FM101 (Orbcomm-OG2 1, H1) jednak z powodu wcześniejszego wyłączenia się silników 1 stopnia rakiety Falcon 9 satelita trafił na zbyt niska orbitę i po dwóch dniach wszedł z powrotem w atmosferę po przeprowadzeniu jedynie kilku testów inżynieryjnych.

SpaceX Dragon CRS-1
źródło: NASA Image and Video Library

Źródło:

• NSSDCA - Progress M-29 (1995-053A)
• NSSDCA - Worldview 2 (2009-055A)
• NSSDCA - SpaceX CRS-1 (2012-054A)
• NSSDCA - ORBCOMM OG2 (2012-054B)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 4 października

1957 - o godz. 19:28:34 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Sputnik (8K74PS) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Sputnik 1 (PS-1 nr1 - Prostreishiy Sputnik 1 nr1).
Sputnik 1 był pierwszym sztucznym satelitą pomyślnie umieszczonym na orbicie okołoziemskiej. Satelita był aluminiową kulą o średnicy 58 cm, na której znajdowały się cztery anteny o długości 2,4–2,9 m. Przyrządy i źródła energii umieszczono w szczelnej kapsule i zawierały nadajniki działające na częstotliwościach 20,005 i 40,002 MHz (długość fali około 15 i 7,5 m), a emisje odbywały się w naprzemiennie. Telemetria obejmowała dane dotyczące temperatur wewnątrz i na powierzchni kuli. 3 stycznia 1958 roku po ukończeniu około 1400 orbit wokół Ziemi na łącznym przebytym dystansie wynoszącym 70 milionów kilometrów satelita ponownie wszedł w atmosferę.

Sputnik 1 (PS-1 nr1 - Prostreishiy Sputnik 1 nr1)
źródło: NSSDCA

1959 - o godz. 02:24:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-L (8K72 nr I1-8) wyniesiono na orbitę radziecką sondę księżycową Luna 3 (Ye-2A nr 1).
Luna 3 była trzecim statkiem kosmicznym pomyślnie wystrzelonym na Księżyc i pierwszym, który przesłał zdjęcia niewidocznej z Ziemi strony Księżyca. Sonda przesłała bardzo niewyraźne zdjęcia, ale dzięki ulepszeniom komputerowym stworzono wstępny atlas drugiej strony Księżyca, który ukazywał górzysty teren, bardzo różniący się od widocznej strony i tylko dwa ciemne obszary, które nazwano Mare Moscovrae (Morze Moskwy) i Mare Desiderii (Morze Marzeń). (Później odkryto, że Mare Desiderii składa się z mniejszych obszarów, Mare Ingenii (Morza Pomysłowości) i innych ciemnych kraterów.

Luna 3
źródło: NSSDCA

1990 - podczas startu rakiety nośnej Zenit-2 (nr 15) z radzieckim satelitą wojskowym Tselina-2 nr 8 (11F644 Kosmos 2102) z powodu awarii pierwszego stopienia (silnik RD-171 zepsuł się pięć sekund po starcie) rakieta spadła z powrotem na platformę startową 45/2 kosmodromu Baikonur (ZSRR) z wysokości około 70 metrów i całkowicie zniszczyła stanowisko startowe, a według doniesień uniosła 1000 tonową metalową konstrukcję na 20 metrów w powietrze i spowodowała znaczne uszkodzenia wież oświetleniowych znajdujących się 100 metrów od wyrzutni.
Stanowiska nigdy nie odbudowano.

Źródło:

• NSSDCA - Sputnik 1 (1957-001B)
• NSSDCA - Luna 3 (1959-008A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 20 września

1966 - o godz. 12:32:00 ze stanowiska startowego LC-36A CCAFS (Cape Canaveral Air Force Station) Floryda (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-LV3C Centaur-D (AC- 7) wyniesiono na orbitę amerykańską sondę księżycową Surveyor 2.
Pojazd był drugim z serii sond przeznaczonych do miękkiego lądowania na powierzchni Księżyca w celu określenia charakterystyki terenu Księżyca na potrzeby lądowania na misji Apollo.
Podczas manewru korekty kursu w połowie dystansu, jeden z silników nie uruchomił się, co spowodowało niezrównoważony ciąg, który spowodował odwrócenie statku kosmicznego na pozostałe 54 godziny lotu. Próby uratowania misji nie powiodły się. Kontakt ze statkiem kosmicznym został utracony 22 września o godzinie 9:35 UTC. Sonda była wycelowana w Sinus Medii, ale rozbiła się w pobliżu krateru Copernicus. Obliczono, że statek kosmiczny uderzył w powierzchnię Księżyca 23 września 1966 roku o godzinie 03:18 UTC.

1966 - o godz. 21:07:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-3W VAFB (Vandenberg Air Force Base) Kalifornia (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-SLV2A Agena-D (nr 477) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH-4A 36 (KeyHole-4A nr 36).
Był to 36 satelita piątej generacji satelitów KH-4A (Keyhole-4A) programu Corona, rozpoznania optycznego, na pokładzie którego znajdowały się dwie panoramiczne kamery J-1 o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 2,7 m oraz 4-cm kamera indeksowa o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km.
Inne oznaczenia misji: Corona 112, Mission 1035, OPS 1703

1968 - o godz. 14:40:00 UTC ze stanowiska startowego LC-133/1 Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-2 (11K63 nr 31) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę wojskowego Kosmos 242 (11F620, DS-P1-I nr 4).
Satelita zbudowany przez ukraińską firmę Yangel's OKB-586 / KB Yuzhnoye, należał do serii małych satelitów typu DS-P1-I (Dnepropetrovsk Sputnik), a wykorzystywany był do kalibracji radarów obserwacji przestrzeni kosmicznej i wczesnego ostrzegania.

1974 - o godz. 09:36:00 UTC ze stanowiska startowego LC-31/6 Baikonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod (Voskhod 11A57 nr 78031-194) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 685 (Zenit-2M nr 51, Gektor nr 51).
Satelita należał do drugiej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 2M, który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości, a po 8 dniach kapsuła z filmem powracała na ziemię. Wprowadzone ulepszenia obejmowały nowy system kamer i dodanie paneli słonecznych, a na pokładzie znajdowały się także urządzenia ELINT (electronic intelligence - wywiad elektroniczny).

1977 - o godz. 01:12:00 UTC ze stanowiska startowego LC-43/4 Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2M (Vostok-2M 8A92M nr 78026-393) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Kosmos 955 (11F619, Ikar, Tselina-D nr 13).
Satelita należał do wojskowego systemu nadzoru radiowego ELINT (Electronic signals intelligence) o nazwie Tselina-D, a jego głównym celem było określanie dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.

1977 - o godz. 17:28:00 UTC ze stanowiska startowego LC-200/40 Baikonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K Blok-DM (8K82K nr 291-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego geostacjonarnego satelitę telekomunikacyjnego Ekran 2 (11F647 Ekran 12L).
Był to drugi satelita systemu Ekran (znany również jako Stationar-T), systemu który był pierwszym w Związku Radzieckim i pierwszą na świecie usługą telewizji bezpośrednio do domu. Zapewniał transmisję telewizji kolorowej na Syberię i Daleką Północ.

Źródło:

• NSSDCA - Surveyor 2 (1966-084A)
• NSSDCA - KH-4A 1035 (1966-085A)
• NSSDCA - Cosmos 242 (1968-079A)
• NSSDCA - Cosmos 685 (1974-073A)
• NSSDCA - Cosmos 955 (1977-091A)
• NSSDCA - Ekran 2 (1977-092A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 19 września

1967 - o godz. 14:52:00 ze stanowiska startowego LC-161/35 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Tsiklon (R-36-O (8K69) nr 12) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę testowego Kosmos 178 (OGCh nr13).
Satelita OGCh (Orbital'noy Golovnoy Chasti) należący do systemu FOBS (Fractional Orbital Bombardment System - system frakcyjnego orbitalnego bombardowania) posiadał na swoim pokładzie głowicę nuklearną, która mogła pozostać na orbicie około 7,5 roku do czasu deorbitacji na cel bez ostrzeżenia w ciągu 5 minut.

1967 - o godz. 18:28:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4W w Vandenberg AFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan-3B Agena-D (nr 3B-10) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH-8-08 (Keyhole-8 nr 8).
Był to ósmy satelita generacji KeyHole-8 Gambit Block 3, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości na niskiej orbicie, która wynosiła 0,10 m, a następnie satelita wyrzucił pojemniki z filmem fotograficznym, które zostały odzyskane podczas opadania w atmosferze na spadochronie.

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 178 (1967-089A)
• NSSDCA - KH 8-08 (1967-090A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 9 maja

1963 - o godz. 20:09:00 UTC ze stanowiska startowego LC-1-2 VAFB (Launch Complex 1-2, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-LV3 Agena-B (S/N 119D) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę wczesnego ostrzegania MIDAS 6 oraz dwa satelity naukowe ERS 5 (TRS 5 - DASH 1), ERS 6 (TRS 6).
Satelita MIDAS 6 (MIssile Defense Alarm System) służył do wykrywania za pomocą czujników podczerwieni ciepła spalin z niedawno wystrzelonego międzykontynentalnego pocisku balistycznego. Na pokładzie znajdował się także eksperyment West Ford 2 (West Ford Needles), który polegał na sprawdzeniu komunikacji na duże odległości poprzez odbijanie fal radiowych od pasma małych przewodów (pasywnych dipoli). W tym celu w pojeździe znajdował się dozownik igieł, który zawierał 480 milionów miedzianych dipoli o długości 1/2 fali częstotliwości transmisji 8 GHz używanych w programie. Każdy dipol miał 1,78 cm długości i średnicę 17,8 µm, a do testów wykorzystano częstotliwości 7750 i 8350 MHz. Eksperyment jednak nie wykazał odbijania fal radiowych.
Satelity ERS 5 i 6 (Environmental Research Satellites) to małe satelity w kształcie czworościanu foremnego o boku 16 cm, których głównym celem było badanie intensywności promieniowania pasów Van Allena i uszkodzenia ogniw słonecznych spowodowane promieniowaniem.

1965 - o godz. 07:55:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Molniya (8K78 S/N U15000-024) wyniesiono na orbitę radziecką sondę księżycową Luna 5 (Ye-6 nr 10).
Start przebiegł normalnie jednak podczas manewru korekty kursu statek kosmiczny zaczął się obracać i kolejna próba odpalenia głównego silnika nie powiodła się z powodu błędu kontroli naziemnej, w efekcie pojazd roztrzaskał się na powierzchni Księżyca 12 maja 1965 roku.

Źródło:

• NSSDCA - MIDAS 6 (1963-014A)
• NSSDCA - ERS 5 (1963-014B)
• NSSDCA - ERS 6 (1963-014C)
• NSSDCA - Luna 5 (1965-036A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 8 maja

1985 - o godz. 01:15:38 UTC ze stanowiska startowego ELA-1 CSG (Ensemble de Lancement Ariane-1, Centre Spatial Guyanais) w Kourou (Gujana Francuska) za pomocą rakiety nośnej Ariane-3 (S/N V-13) wyniesiono na orbitę dwa satelity telekomunikacyjne GStar 1 i Télécom 1B.
Satelita GSTAR 1 składał się z 16 aktywnych transponderów pasma Ku i 5 dodatkowych jako rezerwa.
Satelita Télécom 1B składał się z 12 aktywnych i 5 rezerwowych transponderów działających na częstotliwości 6/4 GHz (4 transpondery), 14/12 GHz (6 transponderów) i 8/7 GHz (2 transpondery pasma X).

2000 - o godz. 00:00:00 UTC ze stanowiska startowego LC-40 CCAFS (Launch Complex 40, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan-4(02)B IUS (S/N B-29/IUS-22) wyniesiono na orbitę amerykańskiego geostacjonarnego satelitę DSP 20 (USA 149).
Satelita DSP-20 Block-3 (DSP-I ) należał do trzeciej generacji satelitów wczesnego ostrzegania DSP (Defense Support Program - program wsparcia obrony) i prawdopodobnie był wyposażony w 6000 czujników podczerwieni do wykrywania startów rakiet i wybuchów jądrowych.

2001 - o godz. 10:10:00 UTC z pływającej platformy Odyssey SLP (Sea Launch Platform) na równikowym Pacyfiku w pobliżu Kiritimati (Wyspa Bożego Narodzenia) za pomocą rakiety nośnej Zenit-3SL (1) wyniesiono na orbitę amerykańskiego geostacjonarnego satelitę przekaźnikowego XM 1 (Roll).
Satelita został zaprojektowany do retransmisji cyfrowych programów radiowych (Digital Audio Radio Service) na terenie Stanów Zjednoczonych bezpośrednio do samochodów, domów i przenośnych radioodbiorników wraz z wyniesionym 18 marca 2001 satelitą XM 2 (Rock). W 2016 roku satelita został przeniesiony na orbitę cmentarną.

2003 - o godz. 11:28:00 UTC ze stanowiska startowego SDSC (Satish Dhawan Space Center) w Sriharikota (Indie) za pomocą rakiety nośnej GSLV Mk.1(2) (S/N GSLV-D2) wyniesiono na orbitę indyjskiego geostacjonarnego satelitę telekomunikacyjnego GSAT 2.
Satelita przenosi 4 transpondery pasma C i 2 transpondery pasma Ku, zapewniając transmisję głosu i wideo do Indii i krajów sąsiednich na orbicie stacjonarnej 48°E. Dodatkowo na pokładzie znalazł się ładunek MSS (Mobile Satellite Service - mobilna usługa satelitarna) działający w paśmie S i C. Oprócz ładunków komunikacyjnych na pokładzie znalazły się 4 eksperymenty naukowe w tym do pomiaru promieniowania wewnątrz satelity czy słoneczny spektrometr rentgenowski.

2018 - o godz. 18:28:00 UTC ze stanowiska startowego LC-9 TSLC (Launch Complex-9, Taiyuan Satellite Launch Center) w Wuzhai (Chiny) za pomocą rakiety nośnej CZ-4C (Chang Zheng-4C S/N 4C-Y20) wyniesiono na orbitę chińskiego cywilnego satelitę teledetekcyjnego Gaofen 5 (GF 5).
Satelita był pierwszym z serii satelitów Programu CHEOS (China High-definition Earth Observation System - chiński system obserwacji Ziemi wysokiej rozdzielczości) do którego oprócz satelitów należą także obserwacje za pomocą samolotów i balonów stratosferycznych, tworzący globalną sieć nadzoru w czasie zbliżonym do rzeczywistego, przy każdej pogodzie, do celów planowania rolnictwa, pomocy w przypadku katastrof, ochrony środowiska i bezpieczeństwa.

Źródło:

• NSSDCA - GSTAR 1 (1985-035A)
• NSSDCA - TELECOM 1B (1985-035B)
• NSSDCA - DSP 20 (2000-024A)
• NSSDCA - XM 1 (2001-018A)
• NSSDCA - GSAT 2 (2003-018A)
• NSSDCA - Gaofen 5 (2018-043A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 29 kwietnia

1958 - o godz. 02:53:00 UTC ze stanowiska startowego LC-18A CCAFS (Launch Complex 18A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Vanguard (S/N TV-5) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę naukowego Vanguard TV5.
Głównym celem misji było przeprowadzenie pomiarów rentgenowskich Słońca i środowiska kosmicznego z orbity okołoziemskiej. Jednak w wyniku awarii drugi i trzeci stopień nie oddzieliły się co doprowadziło do powrotu na ziemię całego ładunku. Był to ostatni start tej wersji pojazdu Vanguard w wersji TV (Vanguard Test Vehicle), a kolejne już udane misje miały oznaczenia Vanguard SLV (Vanguard Satellite Launch Vehicle).

1965 - o godz. 14:24:00 UTC ze stanowiska startowego LA-3A WFF (Launch Area 3A, Wallops Flight Facility) w Wirginii (USA) za pomocą rakiety nośnej Scout-X4 (S/N 136R) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę naukowego Explorer 27 (BE-C - Beacon Explorer-C).
Głównym celem misji było rejestrowanie obserwacji zawartości elektronów między Ziemią, a satelitą na całym świecie, a także pomiar pola magnetycznego Ziemi, posiadał również nadajniki beacon pracujące na częstotliwości 162 i 324 MHz  służące do śledzenia przez stacje naziemne jednak 20 lipca 1973 roku zostały wyłączone ze względu na wykorzystanie tych częstotliwości dla innych satelitów.

1965 - o godz. 21:36:00 UTC ze stanowiska startowego PALC-1-1 VAFB (Point Arguello Launch Complex 1-1, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-SLV2A Agena-D (S/N 437) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania fotograficznego KH-4A nr 19 (Corona 94).
Satelita KH-4A stanowił część programu Corona, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości Związku Radzieckiego (ZSRR), Chin i innych obszarów za pomocą dwóch kamer panoramicznych J-1 o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 2,7 m oraz 4-centymetrowej kamery indeksowej o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km.

Źródło:

• NSSDCA - Vanguard TV5 (VAGT5)
• NSSDCA - BE-C (1965-032A)
• NSSDCA - KH-4A 1019 (1965-033A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 28 kwietnia

1962 - o godz. 22:48:00 UTC ze stanowiska startowego 75-3-4 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-B (S/N 333) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania fotograficznego KH-4 nr 3 (Corona 40, Mission 9033).
Satelita KH -4 (Keyhole-4) był czwartą wersją programu Corona , mającego na celu zbudowanie satelity rozpoznania optycznego, który przewoził dwie panoramiczne kamery Mural (lub Corona-M) o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 7,5 m oraz 4-centymetrową kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km. Film wracał na Ziemię pojazdem zwrotnym firmy General Electric SRV (Satellite Return Vehicle), który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules jednak podczas tej misji spadochron nie otworzył się i kapsuła zwrotna uległa całkowitemu zniszczeniu.

1963 - o godz. 09:36:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2 (8A92 S/N E15000-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 16 (Zenit-2 nr 10).
Satelita Zenit 2 (11F61) należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto-rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit 1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła z filmem wróciła na Ziemię po 10 dniach (8 maja 1963). W wyniku awarii systemu kontroli położenia, ​​satelita był w stanie wykonać tylko część obrazów.

1983 - o godz. 22:26:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-3914 (S/N D-168) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego GOES 6 (GOES F).
Głównym celem misji była obserwacja ziemskiej atmosfery na orbicie geostacjonarnej 135° w zakresie światła widzialnego i podczerwieni z przewidzianym czasem eksploatacji 7 lat, jednak 21 stycznia 1989 uległa awarii główna kamera i satelita został wykorzystany jako satelita przekaźnikowy systemu do 19 maja 1992 kiedy to został wycofany na orbitę cmentarną.
Satelita GOES 6 (Geostationary Operational Environmental Satellite - Geostacjonarny Operacyjny Satelita Środowiskowy) był nadzorowany przez NOAA (US National Oceanic and Atmospheric Administration - amerykańską Narodową Administrację Oceaniczną i Atmosferyczną).2

Źródło:

• NSSDCA - 1962 Rho 1 (1962-017A)
• NSSDCA - Cosmos 16
• NSSDCA - GOES 6

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 27 kwietnia

1961 - o godz. 14:16:38 UTC ze stanowiska startowego LC-26 CCAFS (Launch Complex 26,  Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Juno-2 (S/N AM-19E) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę naukowego Explorer 11 (S-15).
Satelita zapoczątkował rozwój astronomii kosmicznej przewożąc jako pierwszy teleskop do obserwacji promieniowania gamma. Za jego pomocą stworzono mapę promieniowania kosmicznego oraz szumu radiowego tzw. promieniowania tła.

1980 - o godz. 06:24:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-U (11A511U S/N Zh15000-210) wyniesiono na orbitę radziecki automatyczny statek zaopatrzeniowy Progress 9 (11F615A15, 7K-TG S/N 109).
Celem misji było dostarczenie paliwa i zaopatrzenia na stację kosmiczną Salut 6.

2011 - o godz. 13:05:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (Kazachstan) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-U (11A511U S/N Yu15000-116) wyniesiono na orbitę radziecki automatyczny statek zaopatrzeniowy Progress M-10M (11F615A60, 7KTGM S/N 410).
Celem misji było dostarczenie paliwa i zaopatrzenia na Międzynarodową Stację Kosmiczną.

2022 - o godz. 07:52:55 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex-39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.2b5 (S/N B1067.4) wyniesiono na orbitę załogowy pojazd kosmiczny Crew Dragon 4 (Dragon C212-F1, Freedom F1, Crew 4, USCV-4) z załogą misji Crew-4.
W misji wzięli udział astronauci:

• Kjell Lindgren (NASA) - dowódca misji,
• Robert Hines (NASA) - pilot pojazdu Dragon,
• Jessica Watkins (NASA) - specjalista misji,
• Samantha Cristoforetti (ESA) - specjalista misji.

Źródło:

• NSSDCA - S 15 (Explorer 11) (1961-013A)
• NSSDCA - Progress 9 (1980-033A)
• NSSDCA - Progress M-10M (2011-017A)
• NSSDCA - Dragon Freedom (2022-042A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 26 kwietnia

1962 - o godz. 10:04:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-K (8K72K S/N E103-20) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 4 (Zenit-2 nr 2).
Satelita Zenit 2 (11F61) należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto-rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit 1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła z filmem wróciła na Ziemię po 3 dniach (29 kwietnia 1962).

1993 - o godz. 14:50:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-55 wahadłowca Columbia (OV-102).
Była to 55 misja STS programu lotów wahadłowców i 14 promu kosmicznego Columbia, a jej celem było wyniesienie na orbitę laboratorium wielokrotnego użytku Spacelab D2 do przeprowadzania eksperymentów biologicznych i obserwacji Ziemi z Kosmosu. Oprócz tego członkowie załogi STS-55 wzięli udział w dwóch amatorskich eksperymentach radiowych, amerykańskiego SAREX II i niemieckiego SAFEX, które umożliwiły studentom i radioamatorom z całego świata bezpośrednią rozmowę z promem kosmicznym na orbicie.

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 4
• NSSDCA - STS 55 (1993-027A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 25 kwietnia

1961 - o godz. 16:15:00 UTC ze stanowiska startowego LC-14 CCAFS (Launch Complex 14, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-D Mercury (S/N 100D) przeprowadzono lot testowy amerykańskiej załogowej kapsuły Mercury MA-3 (Mercury 8 F1).
Rakieta nośna Atlas-D była wyposażona w nowy sprzęt telemetryczny zbudowany na tranzystorach w odróżnieniu od poprzednich jednostek opartych o lampy próżniowe.
Kapsuła Mercury została po raz pierwszy wyposażona w awaryjny moduł systemu ewakuacji, który został wykorzystany podczas tego startu. Po 20 sek. od startu zawiódł system pochylenia co spowodowało, że rakieta wznosiła się pionowo zamiast nachylić na właściwą orbitę, wtedy podjęto decyzję o zniszczeniu pojazdu, która nastąpiła 43 sek. po starcie, w tym czasie kapsuła Mercury wzniosła się na wysokość 7,2 km za pomocą wieżyczki systemu ucieczki i została odzyskana. Kapsułę wykorzystano ponownie w misji Mercury Atlas 4 (MA-4) w dniu 13 września 1961 r.
W kapsule Mercury znajdował się robot "mechaniczny astronauta".

Mercury Atlas 3 Liftoff
Credits: NASA / JSC

1962 - o godz. 00:00:00 UTC (do weryfikacji) ze stanowiska startowego  LC-34 CCAFS (Launch Complex 34, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Saturn-1 (Block-1 S/N SA-2) przeprowadzono test nośności pierwszego stopnia.
Drugi i trzeci stopień rakiety nośnej były wypełnione 86 tys. kg wody i zostały zdetonowane na wysokości 105 km tworząc sztuczną chmurę. Test nosił nazwę "Project High Water I" i miał na celu weryfikację możliwości pierwszego stopnia nowej ciężkiej rakiety nośnej Saturn 1, podczas którego pojazd osiągnął prędkość około 6000 km/h. 

2021 - o godz. 22:14:00 UTC ze stanowiska startowego 1S kosmodromu Wostocznyj, obwód amusrki (Rosja) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-2-1b Fregat (S/N V15000-006) wyniesiono na orbitę 36 satelitów komunikacyjnych konstelacji OneWeb (misja OneWeb L6).
OneWeb, wcześniej znany jako WorldVu, to konstelacja satelitów składająca się z 648 mikrosatelitów, zapewniająca ogólnoświatowy dostęp do Internetu dla klientów indywidualnych i linii lotniczych.

Źródło:

• NSSDCA - Mercury Atlas 3 (MA-3)
• NASA Image and Video Library - zdjęcie startu misji MA-3
• NSSDCA - Saturn SA-2
• NSSDCA - OneWeb 0176 (2021-031A) - pierwszy satelita OneWeb L6-1
• NSSDCA - OneWeb 0217 (2021-031AM) - ostatni satelita OneWeb L6-36

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 24 kwietnia

1990 - o godz. 12:33:51 UTC ze stanowiska startowego LC-39B KSC (Launch Complex 39B, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-31 wahadłowca Discovery (OV‑103).

Była to 35 misja STS programu lotów wahadłowców i 10 promu kosmicznego Discovery, a jej celem było wyniesienie na orbitę Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (HST - Hubble Space Telescope) na niskiej orbicie okołoziemskiej LEO (Low Earth Orbit). Misja była wspólnym przedsięwzięciem NASA i ESA.

STS-31 Discovery launch
Credits: NASA / MSFC

Źródło:

• NSSDCA - STS 31 (1990-037A)
• NSSDCA - HST (1990-037B)
• NASA Image and Video Library - zdjęcie STS-31 Discovery

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 20 kwietnia

2004 - o godz. 16:57:26 UTC ze stanowiska startowego SLC-2W VAFB (Space Launch Complex 2 West, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-7920-10C (S/N D-304) wyniesiono na orbitę amerykańską sondę kosmiczną Gravity Probe B.
Celem misji było sprawdzenie dwóch niezweryfikowanych przewidywań ogólnej teorii względności Alberta Einsteina. Eksperyment pozwalał bardzo dokładnie sprawdzić niewielkie zmiany kierunku wirowania czterech żyroskopów znajdujących się w satelicie, a dokładniej w jaki sposób przestrzeń i czas są zakrzywiane przez obecność Ziemi w jaki sposób obrót Ziemi pociąga za sobą czasoprzestrzeń i oddziałuje na żyroskopy.

2023 - o godz. 15:34:00 UTC z platformy startowej w Starbase (Boca Chica) w Teksasie (USA) odbył się testowy lot rakiety Super Heavy i statku kosmicznego Starship.
SpaceX Starship OFT 1 (Orbital Flight Test 1) był próbnym lotem nowej super ciężkiej rakiety nośnej Super Heavy (Booster 7) oraz pojazdu kosmicznego Starship (Ship 24), jednak po około 2 min 40 sek. od startu na wysokości 35 km rakieta nośna weszła w rotacje w wyniku czego nie doszło do separacji stopni rakiety i  w 3 min 59 sek. doszło do eksplozji na wysokości zaledwie 29 km w wyniku której uległy zniszczeniu oba pojazdy.

Źródło:

• NSSDCA - Gravity Probe B
• SpaceX - Starship Flight Test

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 16 kwietnia

1972 - o godz. 17:54:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A CCAFS (Launch Complex 39A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Saturn-5 (nr SA-511) wyniesiono na orbitę amerykański statek kosmiczny CMS-113 „Casper” i lądownik LM-11 "Orion" w misji Apollo 16.
Była to 5 załogowa misja na Księżyc. Dodatkowo do modułu serwisowego przytwierdzony był satelita PFS 2 (Particles & Fields Subsatellite 2 - podsatelita cząstek i pól), który został wypuszczony na orbicie wokółksiężycowej w dniu 24 kwietnia o 21:56:09 UTC, a jego zadaniem było badanie środowiska plazmy, cząstek i pola magnetycznego Księżyca oraz sporządzenie mapy księżycowego pola grawitacyjnego, natomiast w lądowniku znajdował się ALSEP (Apollo Lunar Surface Experiments Package), który składał się z zestawu instrumentów naukowych umieszczonych w miejscu lądowania przez astronautów. Instrumenty zostały rozmieszczone wokół stacji centralnej i połączone kablami, które dostarczały energię do obsługi instrumentów i komunikacji, dzięki czemu dane zebrane podczas eksperymentów mogły zostać przekazane na Ziemię.

2

3

4

Źródło:

• NSSDCA - Apollo 16 Command and Service Module (CSM)
• NSSDCA - Apollo 16 SIVB
• NSSDCA - Apollo 16 Lunar Module /ALSEP

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 14 kwietnia

1959 - o godz. 02:49:00 UTC ze stanowiska startowego LC-18A CCAFS (Launch Complex 18A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Vanguard (SLV-5 - Satellite Launching Vehicle 5) wyniesiono na orbitę amerykańskie satelity Sphere A (Vanguard Magnetometer) i Sphere B (Vanguard-Balloon).
Misja jednak zakończyła się niepowodzeniem, gdy po 142 sek. od startu nie zadziałał drugi stopień po separacji z pierwszym stopniem, a trzeci stopień wraz z satelitami spadł do Oceanu Atlantyckiego kilkaset kilometrów od wybrzeża po około 500 sekundach lotu.

Źródło:

• NSSDCA - Vanguard SLV 5

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 13 kwietnia

1970 - około 56 godzin po rozpoczęciu misji Apollo 13, w zbiorniku tlenu modułu serwisowego doszło do eksplozji.
Załoga została zmuszona do okrążenia Księżyca i powrotu na Ziemię bez lądowania na Księżycu. Wykorzystali moduł księżycowy Aquarius jako łódź ratunkową, wyłączając moduł dowodzenia Odyssey i podróżując przez większość drogi do domu w dwuosobowym module księżycowym.

Źródło:

• NSSDCA- Apollo 13 CSM

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 12 kwietnia

1961 - o godz. 06:07:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-K (8K72K nr E103-16) wyniesiono na orbitę załogową kapsułę Vostok 1 (Vostok-3KA nr 3).
Na pokładzie znajdował się radziecki kosmonauta Jurij Gagarin, który odbył pierwszy w historii eksploracji Kosmosu lot wykonując niepełne okrążenie Ziemi w czasie 1 godz. i 48 min.
Pojazd Wostok 1 był 103 pojazdem kosmicznym, który znalazł się na orbicie wg katalogu SCN (Satellite Catalog Number).

1964 - o godz. 09:21:00 UTC ze stanowiska startowego 31/6 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą zmodyfikowanej rakiety nośnej R-7 (11A59 I1P) wyniesiono na orbitę radziecki testowy pojazd Polyot 2 (I1P nr 1).
Był to drugi testowy lot satelity zaliczanego do pojazdów kosmicznych systemu ASAT (Anti-satellite weapons) programu IS (Istrebitel Sputnikov - niszczyciel satelitów), jednak jego zadaniem było przetestowanie technologii umożliwiającej manewrowanie w kosmosie (pojazd był wstanie zmieniać nachylenie, a także apogeum i perygeum).

1981 - o godz. 12:00:03 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC ((Launch Complex 39a, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-1 wahadłowca Columbia (OV-102).
Była to 1 misja STS programu lotów wahadłowców i 1 promu kosmicznego Columbia, a jej celem było wykonanie pierwszej misji orbitalnej i przetestowanie pojazdu na orbicie, na pokładzie było tylko dwóch członków załogi dowódca John W. Young i pilot Robert L. Crippen.
Misja trwała 54 godz. 20 min. 53 sek. (lądowanie 14 kwietnia 1981 w Bazie Sił Powietrznych Edwards na pasie startowym 23).

1984 - w Łodzi urodził się Sławosz Uznański, który w listopadzie 2022 został wybrany spośród 22,5 tys. osób, w tym 549 z Polski na członka rezerwy astronautów ESA.

Sławosz Uznański
Credits: ESA

1985 - o godz. 13:59:05 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC ((Launch Complex 39a, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-51-D wahadłowca Discovery (OV-103).
Była to 16 misja STS programu lotów wahadłowców i 4 promu kosmicznego Discovery, a jej celem było umieszczenie na orbicie dwóch satelitów telekomunikacyjnych: kanadyjskiego Anik C-1 (Telesat-1) oraz Leasat-3 (Syncom IV- 3).

Źródło:

• NSSDCA - Vostok 1
• NSSDCA - Polyot 2
• NSSDCA - STS 1
• ESA Astronauts - Sławosz Uznański
• Sławosz Uznański - Wikipedia
• NSSDCA - STS 51D
• NSSDCA - Telesat-I
• NSSDCA - Leasat F3

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 6 kwietnia

1962 - o godz. 17:16:00 UTC ze stanowiska startowego Mayak-2 kosmodromu Kapustin Jar (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos (63S1 nr 4) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę naukowego Kosmos 2 (Sputnik 12 pojazd 1MS nr 1).
Pomimo oznaczenia Kosmos 2 był to pierwszy z serii pojazd 1MS przeznaczony do badania promieniowania kosmicznego i rozchodzenia się w fal elektromagnetycznych w jonosferze.

1984 - o godz. 13:58:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-41-C wahadłowca Challenger (OV-099).
Była to 11 misja STS programu lotów wahadłowców i 5 promu kosmicznego Challenger, a jej celem było wyniesienie na orbitę eksperymentalnej aparatury LDEF (Long Duration Exposure Facility - narzędzie o długim czasie ekspozycji). Celem tego eksperymentu było przetestowanie różnych materiałów na wpływ na promieniowania, ekstremalne zmiany temperatury i kolizje z materiałami pochodzenia kosmicznego (mikrometeroidy) dla celów budowy Stacji Kosmicznej Freedom, która ostatecznie została zbudowana jako Międzynarodowa Stacja Kosmiczna.
Drugim zadaniem misji było przechwycenie i naprawa satelity  SMM (Solar Maximum Mission).

LDEF (Long Duration Exposure Facility) z pokładu STS-41-C Challenger
Credits: NASA/MSFC (kliknij obrazek aby powiększyć)

 

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 2
• NSSDCA - STS 41C
• NSSDCA - LDEF 1

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 5 kwietnia

1975 - o godz. 11:04:54 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Soyuz (11A511 nr Kh15000-023) wyniesiono na orbitę radziecki załogowy statek kosmiczny Sojuz 18a (Sojuz 7K-T nr 39).
Celem misji było dostarczenie dwóch kosmonautów do stacji kosmicznej Salut 4 na 60 dniową misję, jednak w wyniku awarii pojazd wykonał lot suborbitalny i powrócił na Ziemię 21 minut po starcie. Do awarii doszło 288,6 sekundy po starcie na wysokości 145 km w momencie separacji 2 i 3 stopnia rakiety, wtedy 3 z 6 zamków łączących stopnie nie zostały zwolnione, rozpoczęty zapłon trzeciego stopnia zerwał pozostałe zamki jednak pojazd zboczył z właściwej trajektorii. Ewakuacja pojazdu odbyła się za pomocą silników pojazdu Sojuz co doprowadziło do przeciążenia 21,3 g (209 m/s²) zamiast 15 g (147 m/s²) jednak pojazd wylądował bezpiecznie po wyhamowaniu za pomocą spadochronów.

1991 - o godz. 14:22:44 UTC ze stanowiska startowego LC-39B KSC (Launch Complex 39B, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-37 wahadłowca Atlantis (OV‑104).
Była to 39 misja STS programu lotów wahadłowców i 8 promu kosmicznego Atlantis, a jej celem było wyniesienie na orbitę GRO (Gamma Ray Observatory - Obserwatorium Promieniowania Gamma).
GRO jest drugim z czterech „Wielkich Obserwatoriów” programu NASA Great Observatories do którego należą: HST (Hubble Space Telescope - Kosmiczny Teleskop Hubble'a), CXO (Chandra X-ray Observatory - Obserwatorium promieniowania rentgenowskiego im. Subrahmanyan Chandrasekhar) i Spitzer Space Telescope (Kosmiczny Teleskop Spitzera).

2010 - o godz. 07:44:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-131 wahadłowca Discovery (OV-103).
Była to 131 misja STS programu lotów wahadłowców i 38 promu kosmicznego  Discovery , a jej celem było dostarczenie na Międzynarodową Stację Kosmiczną zapasów oraz modułu MPLM (Multi-Purpose Logistics Module), a w ramach misji usunięto również i wymieniono zespół zbiornika amoniaku na zewnątrz stacji na kratownicy S1 Truss, dlatego misja miała dodatkowe oznaczenie ISS assembly flight 19A (lot montażowy ISS 19A).

Źródło:

• Wikipedia - Sojuz 7K-T nr 39
• NSSDCA - STS 37
• NSSDCA - Compton Gamma-Ray Observatory
• NSSDCA - STS 131

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 4 kwietnia

-

1983 - o godz. 18:30:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-6 wahadłowca Challenger.
Była to 6 misja STS programu lotów wahadłowców i 1 promu kosmicznego Challenger, a jej celem było wyniesienie na orbitę amerykańskiego geosynchronicznego satelitę komunikacyjnego TDRS-1 (TDRS-A).
Satelita TDRS 1 (Tracking and Data Relay Satellite 1 - Satelita śledzący i przekazujący dane nr 1) należy do pierwszej generacji satelitów TDRSS (Tracking and Data Relay Satellite System - systemu satelitarnego śledzenia i przekazywania danych) obsługującego wymianę danych pomiędzy stacjami naziemnymi, a tzw. platformami użytkownika np. satelitami położonymi na niskich orbitach, Międzynarodową Stacją Kosmiczną, system obsługuje także balony, samoloty, i odległe bazy, takie jak stacja na biegunie południowym Amundsen-Scott.
Satelita może jednocześnie nadawać i odbierać w paśmie S oraz w paśmie Ku lub Ka.

1997 - o godz. 19:20:32 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-83 wahadłowca Columbia (OV-102).
Była to 83 misja STS programu lotów wahadłowców i 22 promu kosmicznego Columbia, a jej celem było wyniesienie na orbitę  laboratorium MSL (Microgravity Science Laboratory) ze zbiorem eksperymentów mikrograwitacyjnych umieszczonych w długim module LM (European Spacelab Long Module).
Początkowo misja była zaplanowana na 15 dni jednak z powodu problemu z ogniwem paliwowym nr 2 została skrócona do niespełna 4 dni (powrót 8 kwietnia 1997).

Źródło:

• NSSDCA - STS 6
• NSSDCA - TDRS-A
• NSSDCA - STS 83

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza