Kartka z kalendarza - 25 kwietnia

1961 - o godz. 16:15:00 UTC ze stanowiska startowego LC-14 CCAFS (Launch Complex 14, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-D Mercury (S/N 100D) przeprowadzono lot testowy amerykańskiej załogowej kapsuły Mercury MA-3 (Mercury 8 F1).
Rakieta nośna Atlas-D była wyposażona w nowy sprzęt telemetryczny zbudowany na tranzystorach w odróżnieniu od poprzednich jednostek opartych o lampy próżniowe.
Kapsuła Mercury została po raz pierwszy wyposażona w awaryjny moduł systemu ewakuacji, który został wykorzystany podczas tego startu. Po 20 sek. od startu zawiódł system pochylenia co spowodowało, że rakieta wznosiła się pionowo zamiast nachylić na właściwą orbitę, wtedy podjęto decyzję o zniszczeniu pojazdu, która nastąpiła 43 sek. po starcie, w tym czasie kapsuła Mercury wzniosła się na wysokość 7,2 km za pomocą wieżyczki systemu ucieczki i została odzyskana. Kapsułę wykorzystano ponownie w misji Mercury Atlas 4 (MA-4) w dniu 13 września 1961 r.
W kapsule Mercury znajdował się robot "mechaniczny astronauta".

Mercury Atlas 3 Liftoff
Credits: NASA / JSC

1962 - o godz. 00:00:00 UTC (do weryfikacji) ze stanowiska startowego  LC-34 CCAFS (Launch Complex 34, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Saturn-1 (Block-1 S/N SA-2) przeprowadzono test nośności pierwszego stopnia.
Drugi i trzeci stopień rakiety nośnej były wypełnione 86 tys. kg wody i zostały zdetonowane na wysokości 105 km tworząc sztuczną chmurę. Test nosił nazwę "Project High Water I" i miał na celu weryfikację możliwości pierwszego stopnia nowej ciężkiej rakiety nośnej Saturn 1, podczas którego pojazd osiągnął prędkość około 6000 km/h. 

2021 - o godz. 22:14:00 UTC ze stanowiska startowego 1S kosmodromu Wostocznyj, obwód amusrki (Rosja) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-2-1b Fregat (S/N V15000-006) wyniesiono na orbitę 36 satelitów komunikacyjnych konstelacji OneWeb (misja OneWeb L6).
OneWeb, wcześniej znany jako WorldVu, to konstelacja satelitów składająca się z 648 mikrosatelitów, zapewniająca ogólnoświatowy dostęp do Internetu dla klientów indywidualnych i linii lotniczych.

Źródło:

• NSSDCA - Mercury Atlas 3 (MA-3)
• NASA Image and Video Library - zdjęcie startu misji MA-3
• NSSDCA - Saturn SA-2
• NSSDCA - OneWeb 0176 (2021-031A) - pierwszy satelita OneWeb L6-1
• NSSDCA - OneWeb 0217 (2021-031AM) - ostatni satelita OneWeb L6-36

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 20 kwietnia

2004 - o godz. 16:57:26 UTC ze stanowiska startowego SLC-2W VAFB (Space Launch Complex 2 West, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-7920-10C (S/N D-304) wyniesiono na orbitę amerykańską sondę kosmiczną Gravity Probe B.
Celem misji było sprawdzenie dwóch niezweryfikowanych przewidywań ogólnej teorii względności Alberta Einsteina. Eksperyment pozwalał bardzo dokładnie sprawdzić niewielkie zmiany kierunku wirowania czterech żyroskopów znajdujących się w satelicie, a dokładniej w jaki sposób przestrzeń i czas są zakrzywiane przez obecność Ziemi w jaki sposób obrót Ziemi pociąga za sobą czasoprzestrzeń i oddziałuje na żyroskopy.

2023 - o godz. 15:34:00 UTC z platformy startowej w Starbase (Boca Chica) w Teksasie (USA) odbył się testowy lot rakiety Super Heavy i statku kosmicznego Starship.
SpaceX Starship OFT 1 (Orbital Flight Test 1) był próbnym lotem nowej super ciężkiej rakiety nośnej Super Heavy (Booster 7) oraz pojazdu kosmicznego Starship (Ship 24), jednak po około 2 min 40 sek. od startu na wysokości 35 km rakieta nośna weszła w rotacje w wyniku czego nie doszło do separacji stopni rakiety i  w 3 min 59 sek. doszło do eksplozji na wysokości zaledwie 29 km w wyniku której uległy zniszczeniu oba pojazdy.

Źródło:

• NSSDCA - Gravity Probe B
• SpaceX - Starship Flight Test

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 17 marca

1958 - o godz. 12:15:41 UTC ze stanowiska startowego LC-18A CCAFS (Launch Complex-18A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Vanguard (TV-4) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę testowego Vanguard 1.
Celem misji było przetestowanie możliwości wystrzelenia trzystopniowej rakiety nośnej, a sam satelita wykorzystany do pomiarów geodezyjnych poprzez analizę orbity.
Jest to czwarty pomyślnie umieszczony na orbicie sztuczny satelita Ziemi przebywający tam do dzisiaj, co czyni go najstarszym obiektem wykonanym przez człowieka, który nadal znajduje się na orbicie. Jego orbita początkowo była obliczona na 2000 lat jednak została skorygowana do 240 lat przebywania na orbicie ze względu na ciśnienie promieniowania słonecznego i opór atmosferyczny podczas wysokiego poziomu aktywności słonecznej, które powodują znaczne zaburzenia wysokości perygeum satelity.

Vanguard 1
Credits: NASA / NSSDCA

1965 - o godz. 04:48:00 UTC ze stanowiska startowego 4300-B6 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-LV2D Burner-1 (nr 306) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego DSAP-1 F11 (P-35 11, OPS 7353).
Satelita był jedenastym nalężącym do pierwszej generacji wojskowych satelitów meteorologicznych projektu P-35, początkowo nosił nazwę DSAP-1 (Defense Satellite Application Program Block 1 - program aplikacyjny satelity obronnego), która została zmieniona na DMSP-1 (Defense Meteorological Satellite Program - obronny meteorologiczny program satelitarny), a jego celem było wykonywanie zdjęć o rozdzielczości 1288 km kwadratowych.

2023 - o godz. 19:21:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4E VSFB (Space Launch Complex 4 East, Vandenberg Space Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.2 Block 5 (B1071) została wyniesiona paczka 52 satelitów Starlink Group 2-8.
Pierwszy stopień rakiety brał udział w wyniesieniu NROL-87, NROL-85, SARah-1, SWOT i trzech misji Starlink. Pierwszy stopień Falcona 9 wylądował na statku bezzałogowym Of Course I Still Love You stacjonującym na Oceanie Spokojnym.

2023 - o godz. 23:38:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-40 CCSFS (Space Launch Complex 40, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie(USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.2 Block 5 (B1069) wyniesiono na orbitę dwa satelity komunikacyjne SES-18 i SES-19.
Pierwszy stopień rakiety brał udział w wyniesieniu CRS-24, Eutelsat HOTBIRD 13F, OneWeb 1 i dwóch misji Starlink. Pierwszy stopień Falcona 9 wylądował na statku bezzałogowym Just Read the Instructions na Oceanie Atlantyckim.

Źródło:

• NSSDCA - Vanguard 1
• NSSDCA - 1965-021A
• SpaceX - STARLINK MISSION
• SpaceX - SES-18 AND SES-19 MISSION

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 6 lutego

1968 - o godz. 07:55:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod (Voskhod 11A57) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru fotograficznego Kosmos 201.
Satelita należał do drugiej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 4, które posiadały nową kamerę wysokiej rozdzielczości, panele słoneczne i silnik z możliwością ponownego uruchomienia, dzięki czemu orbita satelity mogła być zmieniana w trakcie jego misji, po 8 dniach kapsuła z kamerami wracała na ziemię (14 lutego 1968).

1969 - o godz. 00:39:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA)za pomocą rakiety nośnej Delta M wyniesiono na orbitę satelitę telekomunikacyjnego INTELSAT 3 F-3.
Satelita należał do Communcations Satellite Corporation (która powołała później spółkę Intelsat), a zapewniał możliwość odbioru i retransmisji 1200 dwukierunkowych kanałów głosowych lub czterech kanałów telewizyjnych.

1970 - ze stanowiska startowego LC-81/23 kosmodromu Bajkonur (ZSRR), ta misja została wstępnie zidentyfikowana jako próba powrotu próbki z Księżyca, podobnie jak późniejsza misja Luna 16, jednak w wyniku awarii uległa zniszczeniu rakieta nośna Proton-K Blok-D (SL-12/D-1-e), a statek kosmiczny Luna (16c) (Ye-8-5 nr 405), nie osiągnął orbity okołoziemskiej.

2018 - o godz. 20:45:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) odbył się testowy lot rakiety nośnej  wielokrotnego użytku Falcon Heavy.
Jednostka nośna składała się z dwóch boosterów Falcon 9 (1023.2 i 1025.2) wykorzystywanych przy wcześniejszych misjach  (THAICOM 8, CRS-9), a między nimi znajdowała się nowa jednostka (1033.1) różniąca się zasadniczo budową od jej starszych wersji. Jako ładunek testowy wykorzystano wiśniowy samochód Tesla Roadster, Elona Muska.
Boczne boostery wylądowały z powodzeniem na lądowisku LZ-1 i LZ-2 (Landing Zone dawniej LC-13), natomiast środkowy pojazd w wyniku awarii silników rozbił się na oceanie w pobliżu platformy OCISLY (Of Course I Still Love You) jednak cała misja została zaliczona do udanych.

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 201
• NSSDCA - INTELSAT 3 F-3
• NSSDCA - Tentatively Identified Missions and Launch Failures
• NSSDCA - Tesla Roadster
• Techniczny Maniak - Testowy lot Falcon Heavy

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza