Historia podboju Kosmosu: Satelity wojskowe

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Satelity wojskowe. Pokaż wszystkie posty

Kartka z kalendarza - 19 września

1967 - o godz. 14:52:00 ze stanowiska startowego LC-161/35 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Tsiklon (R-36-O (8K69) nr 12) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę testowego Kosmos 178 (OGCh nr13).
Satelita OGCh (Orbital'noy Golovnoy Chasti) należący do systemu FOBS (Fractional Orbital Bombardment System - system frakcyjnego orbitalnego bombardowania) posiadał na swoim pokładzie głowicę nuklearną, która mogła pozostać na orbicie około 7,5 roku do czasu deorbitacji na cel bez ostrzeżenia w ciągu 5 minut.

1967 - o godz. 18:28:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4W w Vandenberg AFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan-3B Agena-D (nr 3B-10) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH-8-08 (Keyhole-8 nr 8).
Był to ósmy satelita generacji KeyHole-8 Gambit Block 3, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości na niskiej orbicie, która wynosiła 0,10 m, a następnie satelita wyrzucił pojemniki z filmem fotograficznym, które zostały odzyskane podczas opadania w atmosferze na spadochronie.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 9 maja

1963 - o godz. 20:09:00 UTC ze stanowiska startowego LC-1-2 VAFB (Launch Complex 1-2, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-LV3 Agena-B (S/N 119D) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę wczesnego ostrzegania MIDAS 6 oraz dwa satelity naukowe ERS 5 (TRS 5 - DASH 1), ERS 6 (TRS 6).
Satelita MIDAS 6 (MIssile Defense Alarm System) służył do wykrywania za pomocą czujników podczerwieni ciepła spalin z niedawno wystrzelonego międzykontynentalnego pocisku balistycznego. Na pokładzie znajdował się także eksperyment West Ford 2 (West Ford Needles), który polegał na sprawdzeniu komunikacji na duże odległości poprzez odbijanie fal radiowych od pasma małych przewodów (pasywnych dipoli). W tym celu w pojeździe znajdował się dozownik igieł, który zawierał 480 milionów miedzianych dipoli o długości 1/2 fali częstotliwości transmisji 8 GHz używanych w programie. Każdy dipol miał 1,78 cm długości i średnicę 17,8 µm, a do testów wykorzystano częstotliwości 7750 i 8350 MHz. Eksperyment jednak nie wykazał odbijania fal radiowych.
Satelity ERS 5 i 6 (Environmental Research Satellites) to małe satelity w kształcie czworościanu foremnego o boku 16 cm, których głównym celem było badanie intensywności promieniowania pasów Van Allena i uszkodzenia ogniw słonecznych spowodowane promieniowaniem.

1965 - o godz. 07:55:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Molniya (8K78 S/N U15000-024) wyniesiono na orbitę radziecką sondę księżycową Luna 5 (Ye-6 nr 10).
Start przebiegł normalnie jednak podczas manewru korekty kursu statek kosmiczny zaczął się obracać i kolejna próba odpalenia głównego silnika nie powiodła się z powodu błędu kontroli naziemnej, w efekcie pojazd roztrzaskał się na powierzchni Księżyca 12 maja 1965 roku.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 8 maja

1985 - o godz. 01:15:38 UTC ze stanowiska startowego ELA-1 CSG (Ensemble de Lancement Ariane-1, Centre Spatial Guyanais) w Kourou (Gujana Francuska) za pomocą rakiety nośnej Ariane-3 (S/N V-13) wyniesiono na orbitę dwa satelity telekomunikacyjne GStar 1 i Télécom 1B.
Satelita GSTAR 1 składał się z 16 aktywnych transponderów pasma Ku i 5 dodatkowych jako rezerwa.
Satelita Télécom 1B składał się z 12 aktywnych i 5 rezerwowych transponderów działających na częstotliwości 6/4 GHz (4 transpondery), 14/12 GHz (6 transponderów) i 8/7 GHz (2 transpondery pasma X).

2000 - o godz. 00:00:00 UTC ze stanowiska startowego LC-40 CCAFS (Launch Complex 40, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan-4(02)B IUS (S/N B-29/IUS-22) wyniesiono na orbitę amerykańskiego geostacjonarnego satelitę DSP 20 (USA 149).
Satelita DSP-20 Block-3 (DSP-I ) należał do trzeciej generacji satelitów wczesnego ostrzegania DSP (Defense Support Program - program wsparcia obrony) i prawdopodobnie był wyposażony w 6000 czujników podczerwieni do wykrywania startów rakiet i wybuchów jądrowych.

2001 - o godz. 10:10:00 UTC z pływającej platformy Odyssey SLP (Sea Launch Platform) na równikowym Pacyfiku w pobliżu Kiritimati (Wyspa Bożego Narodzenia) za pomocą rakiety nośnej Zenit-3SL (1) wyniesiono na orbitę amerykańskiego geostacjonarnego satelitę przekaźnikowego XM 1 (Roll).
Satelita został zaprojektowany do retransmisji cyfrowych programów radiowych (Digital Audio Radio Service) na terenie Stanów Zjednoczonych bezpośrednio do samochodów, domów i przenośnych radioodbiorników wraz z wyniesionym 18 marca 2001 satelitą XM 2 (Rock). W 2016 roku satelita został przeniesiony na orbitę cmentarną.

2003 - o godz. 11:28:00 UTC ze stanowiska startowego SDSC (Satish Dhawan Space Center) w Sriharikota (Indie) za pomocą rakiety nośnej GSLV Mk.1(2) (S/N GSLV-D2) wyniesiono na orbitę indyjskiego geostacjonarnego satelitę telekomunikacyjnego GSAT 2.
Satelita przenosi 4 transpondery pasma C i 2 transpondery pasma Ku, zapewniając transmisję głosu i wideo do Indii i krajów sąsiednich na orbicie stacjonarnej 48°E. Dodatkowo na pokładzie znalazł się ładunek MSS (Mobile Satellite Service - mobilna usługa satelitarna) działający w paśmie S i C. Oprócz ładunków komunikacyjnych na pokładzie znalazły się 4 eksperymenty naukowe w tym do pomiaru promieniowania wewnątrz satelity czy słoneczny spektrometr rentgenowski.

2018 - o godz. 18:28:00 UTC ze stanowiska startowego LC-9 TSLC (Launch Complex-9, Taiyuan Satellite Launch Center) w Wuzhai (Chiny) za pomocą rakiety nośnej CZ-4C (Chang Zheng-4C S/N 4C-Y20) wyniesiono na orbitę chińskiego cywilnego satelitę teledetekcyjnego Gaofen 5 (GF 5).
Satelita był pierwszym z serii satelitów Programu CHEOS (China High-definition Earth Observation System - chiński system obserwacji Ziemi wysokiej rozdzielczości) do którego oprócz satelitów należą także obserwacje za pomocą samolotów i balonów stratosferycznych, tworzący globalną sieć nadzoru w czasie zbliżonym do rzeczywistego, przy każdej pogodzie, do celów planowania rolnictwa, pomocy w przypadku katastrof, ochrony środowiska i bezpieczeństwa.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 28 kwietnia

1962 - o godz. 22:48:00 UTC ze stanowiska startowego 75-3-4 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-B (S/N 333) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania fotograficznego KH-4 nr 3 (Corona 40, Mission 9033).
Satelita KH -4 (Keyhole-4) był czwartą wersją programu Corona , mającego na celu zbudowanie satelity rozpoznania optycznego, który przewoził dwie panoramiczne kamery Mural (lub Corona-M) o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 7,5 m oraz 4-centymetrową kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km. Film wracał na Ziemię pojazdem zwrotnym firmy General Electric SRV (Satellite Return Vehicle), który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules jednak podczas tej misji spadochron nie otworzył się i kapsuła zwrotna uległa całkowitemu zniszczeniu.

1963 - o godz. 09:36:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2 (8A92 S/N E15000-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 16 (Zenit-2 nr 10).
Satelita Zenit 2 (11F61) należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto-rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit 1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła z filmem wróciła na Ziemię po 10 dniach (8 maja 1963). W wyniku awarii systemu kontroli położenia, satelita był w stanie wykonać tylko część obrazów.

1983 - o godz. 22:26:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-3914 (S/N D-168) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego GOES 6 (GOES F).
Głównym celem misji była obserwacja ziemskiej atmosfery na orbicie geostacjonarnej 135° w zakresie światła widzialnego i podczerwieni z przewidzianym czasem eksploatacji 7 lat, jednak 21 stycznia 1989 uległa awarii główna kamera i satelita został wykorzystany jako satelita przekaźnikowy systemu do 19 maja 1992 kiedy to został wycofany na orbitę cmentarną.
Satelita GOES 6 (Geostationary Operational Environmental Satellite - Geostacjonarny Operacyjny Satelita Środowiskowy) był nadzorowany przez NOAA (US National Oceanic and Atmospheric Administration - amerykańską Narodową Administrację Oceaniczną i Atmosferyczną).2

Źródło:

Kartka z kalendarza - 1 kwietnia

1960 - o godz. 11:45:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex-17 Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM18 Able-2 (nr 148) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego TIROS 1 (A 1).
TIROS 1 (Television and InfraRed Observation Satellite) był pierwszym satelitą pogodowym, który został zaprojektowany w celu przetestowania wykonalności uzyskiwania i wykorzystywania telewizyjnych obrazów chmur z satelitów. Satelita został wyposażony w dwie kamery telewizyjne Vidicon o średnicy 1,27 cm, jedną szerokokątną i jedną wąskokątną, do robienia zdjęć zachmurzenia Ziemi. Obrazy były przesyłane bezpośrednio do naziemnej stacji odbiorczej lub były przechowywane na magnetofonie na pokładzie do późniejszego odtworzenia, w zależności od tego, czy satelita znajdował się w zasięgu komunikacji stacji, czy poza nią. Satelita działał normalnie od wystrzelenia do 15 czerwca 1960 r., kiedy to awaria zasilania uniemożliwiła dalszą użyteczną transmisję telewizyjną.

TIROS-1 and Earth
Credits: NASA

1963 - o godz. 22:05:00 UTC ze stanowiska startowego 75-3-5 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-D (nr 376) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH-4 20.
Satelita KH -4 (Keyhole-4) był czwartą wersją programu Corona , mającego na celu zbudowanie satelity rozpoznania optycznego, który przewoził dwie panoramiczne kamery Mural (lub Corona-M) o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 7,5 m oraz 4-centymetrową kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km. Film wracał na Ziemię pojazdem zwrotnym firmy General Electric SRV (Satellite Return Vehicle), który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules.

1971 - o godz. 02:53:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-2E VAFB (Space Launch Complex 2 East, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-E1 (nr 491/D-84) wyniesiono na orbitę międzynarodowego satelitę naukowego ISIS 2 (International Satellite for Ionosphere Studies - międzynarodowy satelita do badań nad jonosferą).

1971 - o godz. 11:31:00 UTC ze stanowiska startowego 90/19 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Tsiklon-2 (11K69 nr 9) wyniesiono na orbitę radzieckie satelitę rozpoznania Kosmos 402 (US-A nr 2).
Satelita US-A (Upravlenniye Sputnik Aktivny) były aktywnym satelitą radarowym do obserwacji oceanów tzw. RORSAT (Radar Ocean Reconnaissance Satellite), a jego zadaniem było przeszukiwanie oceanów w poszukiwaniu sił zadaniowych Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych i innych statków.
Ze względu na duży pobór mocy aktywnego radaru satelita był wyposażony w reaktor jądrowy jako źródło zasilania, który po zakończeniu misji był oddzielany od pojazdu i umieszczany na wyższej orbicie.

1975 - o godz. 12:29:00 UTC ze stanowiska startowego 41/1 kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-2M (8A92M nr 76041-366) został wyniesiony na orbitę radziecki satelita meteorologiczny Meteor-1 21 (31L).
Satelita był 21 w pełni operacyjnym satelitą pierwszej serii satelitów meteorologicznych Meteor wykorzystywanych do obserwacji systemów pogodowych Ziemi, zachmurzenia, pól lodowych i śnieżnych, pionowych profili temperatury i wilgotności oraz odbitego i emitowanego promieniowania z dziennej i nocnej strony Ziemi. Wyposażony został w dwie kamery Vidicon z funkcją APT (Automatic Picture Transmission) do wykonywania zdjęć dziennych w sposób ciągły, skaningowy radiometr IR wysokiej rozdzielczości, również z funkcją APT do wykonywania zdjęć dziennych i nocnych, zestaw instrumentów aktynometrycznych do wykonywania pomiarów pola promieniowania Ziemi w obszary widzialne i podczerwone oraz skaningowy spektrometr dyfrakcyjny średniej rozdzielczości do pośredniego określania pionowych profili temperatury i wilgotności atmosferycznej.

1980 - o godz. 08:09:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-U (11A511U nr 77025-734) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 1170 (Zenit-4MKM nr 37).

Źródło:

Kartka z kalendarza - 31 marca

1966 - o godz. 04:33:00 UTC ze stanowiska startowego 4300-B6 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-LV2D Burner-1 (Thor-DSV2S Altair-3 nr 147) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego DSAP-2 F3 (OPS 0340).
Był to trzeci satelita nalężący do drugiej generacji wojskowych satelitów meteorologicznych DSAP-2 (ang. Defense Satellite Application Program Block 2), oznaczenie DMSP-2 (Defense Meteorological Satellite Program Block 2) zostało nadane wstecznie po odtajnieniu dokumentów w marcu 1973 roku.
W zasadzie był to zmodyfikowany satelita DSAP-1 z ulepszonym radiometrem na podczerwień.

1987 - o godz. 00:16:16 ze stanowiska startowego 200/39 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K (nr 336-02) wyniesiono pierwszy moduł naukowy radzieckiej stacji kosmicznej Mir, o nazwie Kvant-1 (37KE, 11F37).
Moduł został dołączony do rdzenia stacji DOS-7 w dniu 9 kwietnia 1987 o godz. 00:35:58 UTC i stanowił integralną część stacji aż do deorbitacji 23 marca 2001 roku.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 30 marca

1961 - o godz. 20:34:43 UTC ze stanowiska startowego 75-3-4 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-B (nr 300) próbowano wynieść na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania optycznego Discoverer 22 (KH-2 nr 4 lub Corona 22).
Był to czwarty satelita generacji KeyHole-2 w programie Corona, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości za pomocą panoramicznego aparatu o ogniskowej 0,61 m i maksymalnej rozdzielczości 7,6 m. Obrazy nagrane na 70 mm kliszy miały powrócić na ziemię w pojeździe ratowniczym SRV-509 po 6 dniach, który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules.
Ze względu na awarię drugiego stopnia rakiety satelita nie osiągnął docelowej orbity.

1966 - o godz. 09:21:00 UTC ze stanowiska startowego LC-576 B3 (ABRES-B3) VAFB (Launch Complex-576 B3, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-D OV1 (nr 72D) w konfiguracji 2TP (2 górne moduły OV1, 1 boczny moduł suborbitalny) wyniesiono na orbitę dwa amerykańskie satelity naukowe OV1- 4, OV1- 5.
OV1- 4 przeprowadzał eksperymenty kontroli termicznej różnych farb i substancji metalicznych, natomiast OV1- 5 przeprowadzał testy tła optycznego promieniowania optycznego, które polegały na ustaleniu czy różne typy terenu na powierzchni Ziemi (wody, lądy, góry i pustynie) można rozróżnić na podstawie gradientów temperatury.
System OV1 (Orbiting Vehicle 1) zapewniał możliwości startu orbitalnego kilku satelitów, gdzie każdy pojazd posiadał swój własny górny stopień na jednej rakiecie nośnej.

1967 - o godz. 18:57:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-2W VAFB (Space Launch Complex 2 West Vandenberg Air Force Base) w Kaliforni (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-SLV2A Agena-D (nr 501) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania optycznego KH-4A 40.
Był to 40 satelita piątej generacji satelitów KH -4A (Keyhole-4A) programu Corona, rozpoznania optycznego, na pokładzie którego znajdowały się dwie panoramiczne kamery J-1 o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 2,7 m oraz 4-cm kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km.

2006 - o godz. 02:30:00 ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (Kazachstan) za pomocą rakiety nośnej Soyuz-FG (11A511U-FG nr P15000-018) wyniesiono na orbitę rosyjski załogowy statek kosmiczny Soyuz-TMA 8 (7K-STMA, 11F732A17 nr 218).
Pojazd dostarczył na Międzynarodową Stację Kosmiczną załogę Expedition 13:

Pavel Vinogradov (Roscosmos) - dowódca misji,
Jeffrey Williams (NASA) - inżynier pokładowy,
Marcos Pontes (AEB - Agência Espacial Brasileira - Brazilian Space Agency) - inżynier pokładowy, pierwszy Brazylijczyk w Kosmosie.

Marcos Pontes powrócił na Ziemię na pokładzie Sojuza TMA-7 wraz z załogą Expedition 12 w dniu 8 kwietnia 2006 po 8 dniach przebywania na ISS.
01 kwietnia 2006 o godz. 04:19 UTC dokowanie do portu nadir modułu Zarya.
28 września 2006 o godz. 21:53 UTC odłączenie i powrót na Ziemię.
29 września 2006 o godz. 01:13 UTC lądowanie w Kazachstanie.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 29 marca

1962 - o godz. 07:27:00 UTC ze stanowiska LA-3 WS (Launch Area 3, Wallops Station) w Wirginii (USA) za pomocą rakiety nośnej Scout X-2 (ST-9) przeprowadzono lot balistyczny amerykańskiej sondy suborbitalnej P21A.
Sonda wykonała lot suborbitalny trwający 97 min. w tym czasie wzniosła się na wysokość 6 291 km i przeleciała na odległość 7 040 km od miejsca startu, a jej celem było zebranie danych o nocnej stronie jonosfery, mające pomóc usprawnić łączność Ziemia - przestrzeń kosmiczna. Na pokładzie sondy znajdowały się dwa eksperymenty propagacji fali elektromagnetycznej (ciągłej i o zmiennej częstotliwości) do badania gęstości elektronów w jonosferze; pułapkę jonową do określenia koncentracji jonów dodatnich.

1984 - o godz. 05:53:00 UTC ze stanowiska startowego 200/40 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K Blok-DM (nr 319-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę wczesnego ostrzegania Kosmos 1546 (74Kh6, US-KS nr 2).
Satelita należał do radzieckiej konstelacji satelitów składającej się z pierwszego szczebla systemu ostrzegania przed atakiem rakietowym (SPRN) i był w stanie wykryć wystrzelenie rakiety w ciągu 20 sekund od startu.

2002 - o godz. 01:29:00 UTC ze stanowiska startowego ELA-2 CSG (Ensemble de Lancement Ariane 2, Centre Spatial Guyanais) Kourou (Gujana Francuska) za pomocą rakiety nośnej Ariane-44L H10-3 (nr V-149) wyniesiono na orbitę satelity telekomunikacyjne JCSat 8 (JCSat 2A) i Astra 3A.

2005 - o godz. 22:31:00 ze stanowiska startowego 200/39 kosmodromu Bajkonur (Kazachstan) za pomocą rakiety nośnej Proton-K Blok-DM-2M (nr 410-10) wyniesiono na orbitę rosyjskiego geostacjonarnego satelitę telekomunikacyjnego Express AM2.
Satelita po zaparkowaniu na 80 st. długości geograficznej wschodniej zapewniał nadawanie cyfrowe, telefonię i wideokonferencje oraz szerokopasmowy dostęp do Internetu we wszystkich krajach po obu stronach pasma Himalajów na transponderach 16 pasm C, 12 pasm Ku i jeden pasmo L.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 28 marca

1969 - o godz. 16:00:00 UTC ze stanowiska startowego 133/1 kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-2 (nr 39) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Kosmos 275 (DS-P1-I nr 5).
Satelita należał do serii satelitów DS-P1-I (Dnepropetrovsk Sputnik) i był uzupełnieniem serii DS-P1-Yu, a wykorzystany jako cel do kalibracji radarów nadzoru kosmicznego i wczesnego ostrzegania.

1978 - o godz. 01:26:00 UTC ze stanowiska startowego 132/1 kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-3M (nr 180) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nawigacji wojskowej Kosmos 996 (Parus #14).
Satelita należał do konstelacji satelitów Parus (system nawigacji Tsiklon-B), a informacje nawigacyjne uzyskano z transmisji VHF z przesunięciem Dopplera (około 150 i 400 MHz) pozycji satelity i danych orbitalnych. Pobierając poprawki z kilku satelitów, można było obliczyć lokalizację użytkownika z dokładnością do 100 m.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 17 marca

1958 - o godz. 12:15:41 UTC ze stanowiska startowego LC-18A CCAFS (Launch Complex-18A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Vanguard (TV-4) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę testowego Vanguard 1.
Celem misji było przetestowanie możliwości wystrzelenia trzystopniowej rakiety nośnej, a sam satelita wykorzystany do pomiarów geodezyjnych poprzez analizę orbity.
Jest to czwarty pomyślnie umieszczony na orbicie sztuczny satelita Ziemi przebywający tam do dzisiaj, co czyni go najstarszym obiektem wykonanym przez człowieka, który nadal znajduje się na orbicie. Jego orbita początkowo była obliczona na 2000 lat jednak została skorygowana do 240 lat przebywania na orbicie ze względu na ciśnienie promieniowania słonecznego i opór atmosferyczny podczas wysokiego poziomu aktywności słonecznej, które powodują znaczne zaburzenia wysokości perygeum satelity.

Vanguard 1
Credits: NASA / NSSDCA

1965 - o godz. 04:48:00 UTC ze stanowiska startowego 4300-B6 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-LV2D Burner-1 (nr 306) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego DSAP-1 F11 (P-35 11, OPS 7353).
Satelita był jedenastym nalężącym do pierwszej generacji wojskowych satelitów meteorologicznych projektu P-35, początkowo nosił nazwę DSAP-1 (Defense Satellite Application Program Block 1 - program aplikacyjny satelity obronnego), która została zmieniona na DMSP-1 (Defense Meteorological Satellite Program - obronny meteorologiczny program satelitarny), a jego celem było wykonywanie zdjęć o rozdzielczości 1288 km kwadratowych.

2023 - o godz. 19:21:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4E VSFB (Space Launch Complex 4 East, Vandenberg Space Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.2 Block 5 (B1071) została wyniesiona paczka 52 satelitów Starlink Group 2-8.
Pierwszy stopień rakiety brał udział w wyniesieniu NROL-87, NROL-85, SARah-1, SWOT i trzech misji Starlink. Pierwszy stopień Falcona 9 wylądował na statku bezzałogowym Of Course I Still Love You stacjonującym na Oceanie Spokojnym.

2023 - o godz. 23:38:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-40 CCSFS (Space Launch Complex 40, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie(USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon-9 v1.2 Block 5 (B1069) wyniesiono na orbitę dwa satelity komunikacyjne SES-18 i SES-19.
Pierwszy stopień rakiety brał udział w wyniesieniu CRS-24, Eutelsat HOTBIRD 13F, OneWeb 1 i dwóch misji Starlink. Pierwszy stopień Falcona 9 wylądował na statku bezzałogowym Just Read the Instructions na Oceanie Atlantyckim.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 15 marca

1965 - o godz. 11:02:00 UTC ze stanowiska startowego 41/15 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-1 (65S3) wyniesiono 3 radzieckie wojskowe satelity komunikacyjne Kosmos 61 (Strela-1 nr12), Kosmos 62 (Strela-1 nr13), Kosmos 63 (Strela-1 nr14).
Satelity należały do pierwszej generacji konstelacji Strela-1 (Strzała-1) i pełniły funkcję skrzynki pocztowej, zbierając zaszyfrowane informacje od agentów na całym świecie, a następnie podczas przelotu nad Moskwą przekazywały zebrane wiadomości do stacji naziemnej. Aktywność tych satelitów można było monitorować za pomocą charakterystycznego beacon CW emitowany na częstotliwości 153,660 MHz.

2009 - o godz. 23:43:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-119 wahadłowca Discovery.
Była to 125 misja STS programu lotów wahadłowców i 36 promu kosmicznego Discovery, a jej celem było dostarczenie na ISS ostatniego zestawu paneli słonecznych, znanego również jako prawy segment kratownicy S6 (Starboard 6). Na stację przywieziony został członek załogi Expedition 18, a jeden powrócił na Ziemię.

2023 - o godz. 00:30:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon 9 Block 5 (B1073) wyniesiono na orbitę zaopatrzeniową kapsułę Cargo Dragon (C209).
Jest to 27 misja zaopatrzeniowa w ramach programu CRS (Commercial Resupply Service) i zarazem 3 kapsuły Cargo Dragon (C209), która dostarczy badania naukowe 1200 kg, osprzęt 540 kg, zaopatrzenie załogi 910 kg, sprzęt do spacerów kosmicznych 170 kg.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 11 marca

1960 - o godz. 13:00:07 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) wystartowała rakieta nośna Thor-DM18 Able-4 (nr 219) z amerykańską sondą kosmiczną Pioneer 5 (P 2).
Celem misji było badanie przestrzeni międzyplanetarnej pomiędzy orbitami Ziemi i Wenus, pomiar zjawisk pola magnetycznego, cząstek rozbłysków słonecznych i jonizacji w obszarze międzyplanetarnym.
Statek kosmiczny ustanowił łącze komunikacyjne z Ziemią z rekordowej odległości jak na tamte czasy, ponad 36 mln km w ostatnim dniu łączności tj. 26 czerwca 1960 r.

Pioneer - 5
Credits: NSSDCA

2008 - o godz. 06:28:14 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC ((Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-123 wahadłowca Endeavour.
Była to 122 misja STS programu lotów wahadłowców i 21 promu kosmicznego Endeavour, a jej celem było dostarczenie na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) pierwszej części japońskiego modułu Kibō (ELM-PS, Experiment Logistics Module – Pressurized Section) oraz elementu końcowego zautomatyzowanego ramienia Canadarm2 o nazwie Dextre (Special Purpose Dexterous Manipulator). Podczas misji nastąpiła również wymiana członków załogi Expedition 16.

STS-123 Endeavour launch
Credits: NASA_Sandra Joseph, Tony Gray, Robert Murray

2011 - o godz. 23:38:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-37B CCAFS (Spale Launch Complex 37B, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-4M+(4,2) (nr D-353) wyniesiono amerykańskiego wojskowego satelitę komunikacyjnego USA 227.
Satelita należał do serii satelitów SDS (Satellite Data System - Satelitarne systemy danych) o nazwie QUASAR, którego celem było przekazywanie transmisji danych w czasie rzeczywistym z amerykańskich satelitów rozpoznawczych (np. KH-11 , Onyx , Topaz ) na obszarach polarnych, jak również komunikacji z samolotami USAF na trasach polarnych i łączą różne stacje naziemne Sieci Kontroli Satelitarnej Sił Powietrznych USA (AFSCN - Air Force Satellite Control Network).

Źródło:

NSSDCA - Pioneer 5
NSSDCA - Image Pioneer 5
NSSDCA - STS 123
Zdjęcie STS-123 - NASA Image and Video Library
NSSDCA - USA 227

Kartka z kalendarza - 10 marca

1967 - o godz. 12:57:00 UTC ze stanowiska startowego LC-81/23 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K Blok-D (nr 227-01) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Kosmos 146 (Zond L1P2).
Był to testowy lot nowego pojazdu Zond serii L1P na wysokiej eliptycznej orbicie okołoziemskiej., który nie zakładał ponownego wejścia w atmosferę, dlatego pojazd pozbawiony był osłon termicznych, natomiast posiadał 2 rozkładane stałe panele słoneczne oraz akumulatory do potrzymania zasilania.

1970 - o godz. ze stanowiska startowego ELD CSG (FR: Ensemble de Lancement Diamant, Centre Spatial Guyanais) w Kourou (Gujana Francuska) za pomocą rakiety nośnej Diamant-B wyniesiono na orbitę dwa małe satelity naukowe Dial-Mika i Dial-Wika.
Dial-Mika był w zasadzie modułem przymocowanym do trzeciego stopnia rakiety nośnej, który miał za zadanie monitorować przebieg lotu i działanie poszczególnych stopni nowej rakiety nośnej Diamant.
Dial-Wika był małym satelitą naukowym, którego celem było przeprowadzenie eksperymentów za pomocą fotometru alfa geocorona i sondy impedancyjnej, detektora cząstek o wysokiej energii i magnetometru.

1975 - o godz. 04:41:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4W VAFB (Space Launch Complex 4 West, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan-3(34)B Agena-D (nr 3B-50) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę wywiadu elektronicznego Jumpseat 3 (OPS 2439).
Głównym celem tej serii było monitorowanie sowieckich radarów ostrzegających przed pociskami balistycznymi na dalekiej północy.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 9 marca

1934 - w Kłuszynie (Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich obecnie Federacja Rosyjska) urodził się Jurij Aleksiejewicz Gagarin,
Jako pierwszy człowiek odbył podróż kosmiczną na pokładzie pojazdu Wostok 1 w dniu 12 kwietnia 1961 roku.

1961 - o godz. 06:28:00 UTC ze stanowiska startowego LC-1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-K (E103-14) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Korabl-Sputnik 4 (Sputnik 9, Vostok-3KA nr1).
Był to czwarty testowy lot załogowego statku kosmicznego w ramach programu Wostok i pierwszy z kapsułą Wostok w wersji 3KA. Na pokładzie znajdował się manekin oraz pies. Pojazd tego samego dnia wrócił na Ziemię po wykonaniu jednej orbity.

1965 - o godz. 18:28:00 UTC ze stanowiska startowego 75-1-2 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kaliforni (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-D (nr 419) wyniesiono na orbitę kilka amerykańskich satelitów wojskowych/naukowych.
Celem misji było przetestowanie technologii do wykorzystania w przyszłych misjach wojskowych na bazie satelitów "Poppy", których misja była tajna, dlatego na ich pokładzie znajdowały się małe satelity naukowe i taki cel był podawany publicznie.

2023 - o godz. 19:13:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-40, CCSFS (Space Launch Complex 40, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Falcon 9 Block 5 (B1062) wyniesiono na orbitę ładunek OneWeb 17 (40 satelitów komunikacyjnych).
Pierwszy stopień wylądował 07 min 50 sek. po starcie w strefie lądowania LZ-1 CCSFS (dawniej LC-13 CCAFS).
Jest to 17 misja poświęcona konstelacji szybkiego Internetu OneWeb, czwarta wyniesiona na orbitę po zerwaniu kontraktu z Roscosmos zrealizowana przez innych dostawców i 3 misja w wykonaniu SpaceX.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 21 lutego

1961 - o godz. 13:10:00 UTC ze stanowiska startowego LC-14 CCSFS (Launch Complex 14, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas LV-3B 67-D wyniesiono na orbitę amerykański bezzałogowy statek kosmiczny Mercury-Atlas 2 (MA-2).
Był to testowy lot w celu sprawdzenia wytrzymałości pojazdu na ponowne wejście w atmosferę i trwał 17 minut i 56 sekund w tym czasie kapsuła wzniosła się na wysokość 183 km i osiągnęła prędkość 21287 km/h.

1962 - o godz. 18:44:00 UTC ze stanowiska startowego VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-Agena B wyniesiono amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego 1962 Delta 1.
Był to satelita pierwszej generacji do monitoringu fotograficznego o niskiej rozdzielczości, wystrzelony przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, używany do katalogowania sowieckich radarów obrony powietrznej, podsłuchiwania komunikacji głosowej oraz nagrywania telemetrii rakietowej i satelitarnej.

1965 - o godz. 11:02:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (Kazachstan) za pomocą rakiety nośnej Kosmos 1 wyniesiono na orbitę trzy radzieckie wojskowe satelity komunikacyjne Kosmos 54, Kosmos 55, Kosmos 56.
Satelity należące do systemu Strela, pełniły funkcję skrzynki pocztowej, zbierały zaszyfrowane informacje od agentów na całym świecie, a następnie podczas przelotu nad Moskwą przekazywały zebrane wiadomości do stacji naziemnej.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 18 lutego

1961 - o godz. 22:58:00 UTC ze stanowiska LC-1 75-3-5 VAFB (Launch Complex 1E pad 75-3-5, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor DM-21 Agena-B 261 wyniesiono amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego Discoverer 21.

Satelita był częścią programu Corona i działał na niskiej orbicie okołoziemskiej jednak tym razem nie posiadał kapsuły zwrotnej z filmem, a służył do przetestowania technologii, w tym ponownego uruchomienia silnika w przestrzeni kosmicznej. Pozostawał na orbicie do 20 kwietnia 1962 r. kiedy wszedł ponownie w atmosferę i rozpadł się.

1971 - o godz. 13:59:00 UTC ze stanowiska startowego 43/3 kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod 11A57 wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 396.
Satelita należał do trzeciej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 4M, które posiadały nową kamerę wysokiej rozdzielczości, panele słoneczne i silnik z możliwością ponownego uruchomienia, dzięki czemu orbita satelity mogła być zmieniana w trakcie jego misji, po 13 dniach kapsuła z kamerami wracała na ziemię (3 marca 1971).

1974 - o godz. 10:05:00 UTC z platformy startowej San Marco Platform (u wybrzeży Kenii) za pomocą amerykańskiej rakiety nośnej Scout D-1 wyniesiono na orbitę włoskiego satelitę naukowego San Marco 4.
Satelita powstał we współpracy pomiędzy Włoską Komisją d/s Kosmosu (Commissione per le Ricerche Spaziali - CRS) i NASA, a służył do badań jonosfery (górnych warstw atmosfery) i zawierał dwa eksperymenty: sondę jonową oraz Electron-content Beacon - nadajnik radiowy do badania wpływu jonosfery na komunikację radiową dalekiego zasięgu.

1979 - o godz. 21:50:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2M 8A92M wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru radiowego Kosmos 1077.
Satelita należał do wojskowego systemu nadzoru radiowego ELINT (Electronic signals intelligence) o nazwie Tselina-D, a jego głównym celem było określanie dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.

1979 - o godz. 18:59:00 UTC ze stanowiska startowego LA-3 WFF (Launch Area 3, Wallops Flight Facility) w Wirginii (USA) za pomocą rakiety nośnej Scout D-1 wyniesiono na orbitę amerykańską sondę kosmiczną SAGE.
Sonda kosmiczna SAGE (Stratospheric Aerosol and Gas Experiment) była drugą z misji AEM (Applications Explorer Missions), której celem było uzyskanie danych dotyczących stratosferycznego aerozolu i ozonu w skali globalnej, aby lepiej zrozumieć jakość środowiska Ziemi.

2021 - o godz. 20:55:00 UTC otrzymano potwierdzenie pomyślnego lądowania na powierzchni Marsa łazika Perseverance.
Łazik przeniósł również mini helikopter Ingenuity, eksperymentalny samolot i stanowisko testowe technologii, które wykonał pierwszy lot z napędem na innej planecie 19 kwietnia 2021 r.

Perseverance on Mars
Credit: NASA_JPL-Caltech

Źródło:

Kartka z kalendarza - 14 lutego

1963 - o godz. 05:16:00 ze stanowiska startowego LC-17B CCAFS (Launch Complex 17B, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-Delta B wyniesiono na orbitę amerykańskiego geosynchronicznego satelitę komunikacyjnego Syncom 1.

Z powodu awarii elektroniki satelita nie trafił na docelową orbitę.

1967 - o godz. 10:04:00 UTC ze stanowiska startowego 86/1 Kapustin Yar (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-2I 63SM wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę wojskowego Kosmos 142.
Był to satelita typu DS (Dnepropetrovsk Sputnik) służący do badań technologicznych i naukowych, oraz testów sprawdzających komponenty, był używany do badania wpływu fal radiowych przechodzących przez jonosferę.

1972 - o godz. 03:27:59 UTC ze stanowiska startowego 81/24 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K/D wyniesiono na orbitę radziecką sondę kosmiczną Luna 20.
Celem misji było lądowanie na Księżycu, pobranie próbek gruntu i powrót na Ziemię.

18 lutego 1972 - wejście na orbitę Księżyca,
21 lutego 1972 - miękkie lądowanie na powierzchni Księżyca, na górzystym obszarze znanym jako wyżyny Apoloniusza w pobliżu Mare Foecunditatis (Morze Płodności),
22 lutego 1972 - wystrzelenie z powierzchni Księżyca segmentu powrotnego, z 30 gr zebranych księżycowych próbek w zamkniętej kapsule,
25 lutego 1972 - lądowanie kapsuły w Związku radzieckim, próbki odzyskano następnego dnia.

Rendering of Luna 16 and 20 lander
Credit NASA - NSSDCA (public domain)

1996 - o godz. 19:01:00 UTC ze stanowiska startowego LA-2 XSLC (Launch Area 1 Xichang Satellite Launch Center) w Chinach za pomocą rakiety nośnej Chang Zheng 3B Y1 miał zostać wyniesiony satelita telekomunikacyjny Intelsat 708.
Po 2 sekundach od startu w wyniku awarii systemu naprowadzania, rakieta zeszła z kursu i rozbiła się 1200 metrów od wyrzutni spadając na pobliską wioskę. Według oficjalnego raportu zginęło sześć osób, a 56 zostało rannych, choć uważano, że liczba ofiar mogła wynieść od 200 do nawet 500.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 13 lutego

1974 - o godz. 18:00:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4W VAFB (Space Launch Complex 4 West, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Titan III B (Titan 24B) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH 8-41.
Był to czterdziesty pierwszy satelita generacji KeyHole-8 Gambit Block 3, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości na niskiej orbicie, która wynosiła 0,10 m, a następnie satelita wyrzucił pojemniki z filmem fotograficznym, które zostały odzyskane podczas opadania w atmosferze na spadochronie.

Schemat GAMBIT 3 KH-8
Photo courtesy of National Reconnaissance Office

1981 - o godz. 11:16:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Sojuz-U wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru fotograficznego Kosmos 1245.

Satelita należał do serii wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 6U (wersja uniwersalna) przelatujących na niskich jak i wysokich orbitach i wykonujących zdjęcia aparatami o ogniskowej 3000 mm oraz 200 mm po czym kapsuła wracała na Ziemię po 14 dniach (27 lutego 1981)

Źródło:

Kartka z kalendarza - 10 lutego

1966 - o godz. 08:52:00 UTC ze stanowiska startowego LC-31/6 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2 wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru fotograficznego Kosmos 107.
Satelita należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit-1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości, a po 8 dniach kapsuła z filmem powracała na ziemię.

2009 - o godz. 16:56:00 UTC na orbicie okołoziemskiej (wysokość około 800km) doszło do zderzenia nieczynnego już satelity Kosmos 2251 (systemu Strela-2M) z operacyjnym satelitą Iridium 33.
W wyniku zderzenia wyprodukowano dużą ilość śmieci kosmicznych, tj. 1347 w przypadku Kosmosu 2251 i 528 w przypadku Iridium 33.

Źródło:

Kartka z kalendarza - 6 lutego

1968 - o godz. 07:55:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod (Voskhod 11A57) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru fotograficznego Kosmos 201.
Satelita należał do drugiej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 4, które posiadały nową kamerę wysokiej rozdzielczości, panele słoneczne i silnik z możliwością ponownego uruchomienia, dzięki czemu orbita satelity mogła być zmieniana w trakcie jego misji, po 8 dniach kapsuła z kamerami wracała na ziemię (14 lutego 1968).

1969 - o godz. 00:39:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA)za pomocą rakiety nośnej Delta M wyniesiono na orbitę satelitę telekomunikacyjnego INTELSAT 3 F-3.
Satelita należał do Communcations Satellite Corporation (która powołała później spółkę Intelsat), a zapewniał możliwość odbioru i retransmisji 1200 dwukierunkowych kanałów głosowych lub czterech kanałów telewizyjnych.

1970 - ze stanowiska startowego LC-81/23 kosmodromu Bajkonur (ZSRR), ta misja została wstępnie zidentyfikowana jako próba powrotu próbki z Księżyca, podobnie jak późniejsza misja Luna 16, jednak w wyniku awarii uległa zniszczeniu rakieta nośna Proton-K Blok-D (SL-12/D-1-e), a statek kosmiczny Luna (16c) (Ye-8-5 nr 405), nie osiągnął orbity okołoziemskiej.

2018 - o godz. 20:45:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) odbył się testowy lot rakiety nośnej wielokrotnego użytku Falcon Heavy.
Jednostka nośna składała się z dwóch boosterów Falcon 9 (1023.2 i 1025.2) wykorzystywanych przy wcześniejszych misjach (THAICOM 8, CRS-9), a między nimi znajdowała się nowa jednostka (1033.1) różniąca się zasadniczo budową od jej starszych wersji. Jako ładunek testowy wykorzystano wiśniowy samochód Tesla Roadster, Elona Muska.
Boczne boostery wylądowały z powodzeniem na lądowisku LZ-1 i LZ-2 (Landing Zone dawniej LC-13), natomiast środkowy pojazd w wyniku awarii silników rozbił się na oceanie w pobliżu platformy OCISLY (Of Course I Still Love You) jednak cała misja została zaliczona do udanych.

Źródło:

Chronologia wydarzeń

Wybierz rok:

-	-	-	-	-	-	-	1957	1958	1959
1960	1961	1962	1963	1964	1965	1966	1967	1968	1969
1970	1971	1972	1973	1974	1975	1976	1977	1978	1979
1980	1981	1982	1983	1984	1985	1986	1987	1988	1989
1990	1991	1992	1993	1994	1995	1996	1997	1998	1999
2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009
2010	2011	2012	1973	2014	2015	2016	2017	2018	2019
2020	2021	2022	2023	2024	2025	2026	2027	2028	2029

Część danych dotycząca aktualnych startów może być niekompletna lub oczekuje na aktualizację.

Dane archiwalne cały czas są aktualizowane i będą pojawiać się w miarę rozwoju strony

Historia podboju Kosmosu

Strony

Szukaj na tym blogu

Translate

Kartka z kalendarza - 19 września

Kartka z kalendarza - 9 maja

Kartka z kalendarza - 8 maja

Kartka z kalendarza - 28 kwietnia

Kartka z kalendarza - 1 kwietnia

Kartka z kalendarza - 31 marca

Kartka z kalendarza - 30 marca

Kartka z kalendarza - 29 marca

Kartka z kalendarza - 28 marca

Kartka z kalendarza - 17 marca

Kartka z kalendarza - 15 marca

Kartka z kalendarza - 11 marca

Kartka z kalendarza - 10 marca

Kartka z kalendarza - 9 marca

Kartka z kalendarza - 21 lutego

Kartka z kalendarza - 18 lutego

Kartka z kalendarza - 14 lutego

Kartka z kalendarza - 13 lutego

Kartka z kalendarza - 10 lutego

Kartka z kalendarza - 6 lutego

Chronologia wydarzeń

Etykiety

Odwiedziny strony

Jeżeli podoba się Tobie to co robię, możesz postawić mi wirtualną kawę.
Dziękuję

Współtwórcy

Zgłoś nadużycie

Strony

Szukaj na tym blogu

Translate

Chronologia wydarzeń

Etykiety

Odwiedziny strony

Jeżeli podoba się Tobie to co robię, możesz postawić mi wirtualną kawę. Dziękuję

Współtwórcy

Jeżeli podoba się Tobie to co robię, możesz postawić mi wirtualną kawę.
Dziękuję