Kartka z kalendarza - 20 września

1966 - o godz. 12:32:00 ze stanowiska startowego LC-36A CCAFS (Cape Canaveral Air Force Station) Floryda (USA) za pomocą rakiety nośnej Atlas-LV3C Centaur-D (AC- 7) wyniesiono na orbitę amerykańską sondę księżycową Surveyor 2.
Pojazd był drugim z serii sond przeznaczonych do miękkiego lądowania na powierzchni Księżyca w celu określenia charakterystyki terenu Księżyca na potrzeby lądowania na misji Apollo.
Podczas manewru korekty kursu w połowie dystansu, jeden z silników nie uruchomił się, co spowodowało niezrównoważony ciąg, który spowodował odwrócenie statku kosmicznego na pozostałe 54 godziny lotu. Próby uratowania misji nie powiodły się. Kontakt ze statkiem kosmicznym został utracony 22 września o godzinie 9:35 UTC. Sonda była wycelowana w Sinus Medii, ale rozbiła się w pobliżu krateru Copernicus. Obliczono, że statek kosmiczny uderzył w powierzchnię Księżyca 23 września 1966 roku o godzinie 03:18 UTC.

1966 - o godz. 21:07:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-3W VAFB (Vandenberg Air Force Base) Kalifornia (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-SLV2A Agena-D (nr 477) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH-4A 36 (KeyHole-4A nr 36).
Był to 36 satelita piątej generacji satelitów KH-4A (Keyhole-4A) programu Corona, rozpoznania optycznego, na pokładzie którego znajdowały się dwie panoramiczne kamery J-1 o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 2,7 m oraz 4-cm kamera indeksowa o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km.
Inne oznaczenia misji: Corona 112, Mission 1035, OPS 1703

1968 - o godz. 14:40:00 UTC ze stanowiska startowego LC-133/1 Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-2 (11K63 nr 31) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę wojskowego Kosmos 242 (11F620, DS-P1-I nr 4).
Satelita zbudowany przez ukraińską firmę Yangel's OKB-586 / KB Yuzhnoye, należał do serii małych satelitów typu DS-P1-I (Dnepropetrovsk Sputnik), a wykorzystywany był do kalibracji radarów obserwacji przestrzeni kosmicznej i wczesnego ostrzegania.

1974 - o godz. 09:36:00 UTC ze stanowiska startowego LC-31/6 Baikonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod (Voskhod 11A57 nr 78031-194) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 685 (Zenit-2M nr 51, Gektor nr 51).
Satelita należał do drugiej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 2M, który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości, a po 8 dniach kapsuła z filmem powracała na ziemię. Wprowadzone ulepszenia obejmowały nowy system kamer i dodanie paneli słonecznych, a na pokładzie znajdowały się także urządzenia ELINT (electronic intelligence - wywiad elektroniczny).

1977 - o godz. 01:12:00 UTC ze stanowiska startowego LC-43/4 Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2M (Vostok-2M 8A92M nr 78026-393) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę Kosmos 955 (11F619, Ikar, Tselina-D nr 13).
Satelita należał do wojskowego systemu nadzoru radiowego ELINT (Electronic signals intelligence) o nazwie Tselina-D, a jego głównym celem było określanie dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.

1977 - o godz. 17:28:00 UTC ze stanowiska startowego LC-200/40 Baikonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Proton-K Blok-DM (8K82K nr 291-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego geostacjonarnego satelitę telekomunikacyjnego Ekran 2 (11F647 Ekran 12L).
Był to drugi satelita systemu Ekran (znany również jako Stationar-T), systemu który był pierwszym w Związku Radzieckim i pierwszą na świecie usługą telewizji bezpośrednio do domu. Zapewniał transmisję telewizji kolorowej na Syberię i Daleką Północ.

Źródło:

• NSSDCA - Surveyor 2 (1966-084A)
• NSSDCA - KH-4A 1035 (1966-085A)
• NSSDCA - Cosmos 242 (1968-079A)
• NSSDCA - Cosmos 685 (1974-073A)
• NSSDCA - Cosmos 955 (1977-091A)
• NSSDCA - Ekran 2 (1977-092A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 28 kwietnia

1962 - o godz. 22:48:00 UTC ze stanowiska startowego 75-3-4 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-DM21 Agena-B (S/N 333) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania fotograficznego KH-4 nr 3 (Corona 40, Mission 9033).
Satelita KH -4 (Keyhole-4) był czwartą wersją programu Corona , mającego na celu zbudowanie satelity rozpoznania optycznego, który przewoził dwie panoramiczne kamery Mural (lub Corona-M) o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 7,5 m oraz 4-centymetrową kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km. Film wracał na Ziemię pojazdem zwrotnym firmy General Electric SRV (Satellite Return Vehicle), który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules jednak podczas tej misji spadochron nie otworzył się i kapsuła zwrotna uległa całkowitemu zniszczeniu.

1963 - o godz. 09:36:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2 (8A92 S/N E15000-02) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 16 (Zenit-2 nr 10).
Satelita Zenit 2 (11F61) należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto-rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit 1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła z filmem wróciła na Ziemię po 10 dniach (8 maja 1963). W wyniku awarii systemu kontroli położenia, ​​satelita był w stanie wykonać tylko część obrazów.

1983 - o godz. 22:26:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Launch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta-3914 (S/N D-168) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę meteorologicznego GOES 6 (GOES F).
Głównym celem misji była obserwacja ziemskiej atmosfery na orbicie geostacjonarnej 135° w zakresie światła widzialnego i podczerwieni z przewidzianym czasem eksploatacji 7 lat, jednak 21 stycznia 1989 uległa awarii główna kamera i satelita został wykorzystany jako satelita przekaźnikowy systemu do 19 maja 1992 kiedy to został wycofany na orbitę cmentarną.
Satelita GOES 6 (Geostationary Operational Environmental Satellite - Geostacjonarny Operacyjny Satelita Środowiskowy) był nadzorowany przez NOAA (US National Oceanic and Atmospheric Administration - amerykańską Narodową Administrację Oceaniczną i Atmosferyczną).2

Źródło:

• NSSDCA - 1962 Rho 1 (1962-017A)
• NSSDCA - Cosmos 16
• NSSDCA - GOES 6

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 26 kwietnia

1962 - o godz. 10:04:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-K (8K72K S/N E103-20) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 4 (Zenit-2 nr 2).
Satelita Zenit 2 (11F61) należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów foto-rozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit 1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła z filmem wróciła na Ziemię po 3 dniach (29 kwietnia 1962).

1993 - o godz. 14:50:00 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie (USA) wystartowała misja STS-55 wahadłowca Columbia (OV-102).
Była to 55 misja STS programu lotów wahadłowców i 14 promu kosmicznego Columbia, a jej celem było wyniesienie na orbitę laboratorium wielokrotnego użytku Spacelab D2 do przeprowadzania eksperymentów biologicznych i obserwacji Ziemi z Kosmosu. Oprócz tego członkowie załogi STS-55 wzięli udział w dwóch amatorskich eksperymentach radiowych, amerykańskiego SAREX II i niemieckiego SAFEX, które umożliwiły studentom i radioamatorom z całego świata bezpośrednią rozmowę z promem kosmicznym na orbicie.

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 4
• NSSDCA - STS 55 (1993-027A)

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 25 marca

1961 - o godz. 06:00:00 UTC ze stanowiska startowego 1/5 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Vostok-K (8K72K nr E103-15) wyniesiono na orbitę radziecki statek kosmiczny Sputnik 10 (pojazd Vostok-3KA nr 2 lub Korabl-Sputnik 5)
Ten statek kosmiczny był piątym i ostatnim z serii pojazdów kosmicznych zaprojektowanych do załogowych lotów kosmicznych. Na jego pokładzie znajdowała się atrapa kosmonauty oraz pies Zvezdochka („mała gwiazda”), a także system telewizyjny i inna aparatura naukowa. Po jednej orbicie pojazd powrócił na Ziemię.

1961 - o godz. 15:17:00 UTC ze stanowiska startowego LC-17A CCAFS (Lauch Complex 17A, Cape Canaveral Air Force Station) na Florydzie (USA) za pomocą rakiety nośnej Delta (nr 295/D-4) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę naukowego Explorer 10 (P 14).
Celem misji było zbadanie pola magnetycznego i plazmy, gdy statek kosmiczny przechodził przez ziemską magnetosferę i w przestrzeń przed księżycową.

1965 - o godz. 10:04:00 UTC ze stanowiska startowego 31/6 kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2 (8A92 nr G15001-06) wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 64 (Zenit-2 nr 26).
Satelita należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit-1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła wróciła na Ziemię po 8 dniach (2 kwietnia 1965).

1965 - o godz. 21:07:00 UTC ze stanowiska startowego 75-3-4 VAFB (Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-SLV2A Agena-D (nr 429) wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania fotograficznego KH-4A 1018 (Corona 93, Mission 1018, Bit 7, OPS 4803).
Satelita KH -4A (Keyhole-4A) był piątą wersją programu Corona , mającego na celu zbudowanie satelity rozpoznania optycznego, który przewoził dwie panoramiczne kamery J-1 o ogniskowej 61 cm i rozdzielczości terenowej 2,7 m oraz 4-centymetrową kamerę indeksową o ogniskowej 38 mm, rozdzielczości terenowej 162 m i pokryciu kadru 308 km × 308 km.

Źródło:

• NSSDCA - Sputnik 10
• NSSDCA - P 14 (Explorer 10)
• NSSDCA - Cosmos 64
• NSSDCA - KH-4A 1018

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 18 lutego

1961 - o godz. 22:58:00 UTC ze stanowiska LC-1 75-3-5 VAFB (Launch Complex 1E pad 75-3-5,  Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor DM-21 Agena-B 261 wyniesiono amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego Discoverer 21.

Satelita był częścią programu Corona i działał na niskiej orbicie okołoziemskiej jednak tym razem nie posiadał kapsuły zwrotnej z filmem, a służył do przetestowania technologii, w tym ponownego uruchomienia silnika w przestrzeni kosmicznej. Pozostawał na orbicie do 20 kwietnia 1962 r. kiedy wszedł ponownie w atmosferę i rozpadł się.

1971 - o godz. 13:59:00 UTC ze stanowiska startowego 43/3 kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod 11A57 wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę rozpoznania fotograficznego Kosmos 396.
Satelita należał do trzeciej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 4M, które posiadały nową kamerę wysokiej rozdzielczości, panele słoneczne i silnik z możliwością ponownego uruchomienia, dzięki czemu orbita satelity mogła być zmieniana w trakcie jego misji, po 13 dniach kapsuła z kamerami wracała na ziemię (3 marca 1971).

1974 - o godz. 10:05:00 UTC z platformy startowej San Marco Platform (u wybrzeży Kenii) za pomocą amerykańskiej rakiety nośnej Scout D-1 wyniesiono na orbitę włoskiego satelitę naukowego San Marco 4.
Satelita powstał we współpracy pomiędzy Włoską Komisją d/s Kosmosu (Commissione per le Ricerche Spaziali - CRS) i NASA, a służył do badań jonosfery (górnych warstw atmosfery) i zawierał dwa eksperymenty: sondę jonową oraz Electron-content Beacon - nadajnik radiowy do badania wpływu jonosfery na komunikację radiową dalekiego zasięgu.

1979 - o godz. 21:50:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Wostok-2M 8A92M wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru radiowego Kosmos 1077.
Satelita należał do wojskowego systemu nadzoru radiowego ELINT (Electronic signals intelligence) o nazwie Tselina-D, a jego głównym celem było określanie dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.

1979 - o godz. 18:59:00 UTC ze stanowiska startowego LA-3 WFF (Launch Area 3, Wallops Flight Facility) w Wirginii (USA) za pomocą rakiety nośnej Scout D-1 wyniesiono na orbitę amerykańską sondę kosmiczną SAGE.
Sonda kosmiczna SAGE (Stratospheric Aerosol and Gas Experiment) była drugą z misji AEM (Applications Explorer Missions), której celem było uzyskanie danych dotyczących stratosferycznego aerozolu i ozonu w skali globalnej, aby lepiej zrozumieć jakość środowiska Ziemi.

2021 -  o godz. 20:55:00 UTC otrzymano potwierdzenie pomyślnego lądowania na powierzchni Marsa łazika Perseverance.
Łazik przeniósł również mini helikopter Ingenuity, eksperymentalny samolot i stanowisko testowe technologii, które wykonał pierwszy lot z napędem na innej planecie 19 kwietnia 2021 r.

Perseverance on Mars
Credit: NASA_JPL-Caltech

Źródło:

• NSSDCA - Discoverer 21
• NSSDCA - Cosmos 396
• NSSDCA - San Marco 4
• NSSDCA - Cosmos 1077
• NSSDCA - SAGE
• NSSDCA - MARS 2020
• Grafika łazika - NASA Image and Video Library

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 23 stycznia

1965 - o godz. 20:09:00 UTC z bazy sił powietrznych VAFB (Vandenberg Air Force Base) za pomocą rakiety nośnej Atlas SLV-3 Agena D wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę nadzoru fotograficznego KH7-15 (OPS-4703).
Był to piętnasty satelita generacji KeyHole-7 Gambit, a jego celem było wykonywanie zdjęć wysokiej rozdzielczości, która wynosiła 0,61 m, a następnie po 6 dniach zwracając niewywołany film na Ziemię, który był odbierany w powietrzu przez specjalnie do tego celu wyposażony samolot C-130 Hercules.

1969 - o godz. 09:21:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Woschod 11A57 wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru fotograficznego Kosmos 264.
Satelita należał do trzeciej generacji wojskowych satelitów foto rozpoznawczych Zenit w wersji 4M, które posiadały nową kamerę wysokiej rozdzielczości, panele słoneczne i silnik z możliwością ponownego uruchomienia, dzięki czemu orbita satelity mogła być zmieniana w trakcie jego misji, po 13 dniach kapsuła z kamerami wracała na ziemię.

1970 - o godz. 11:31:00 UTC z kompleksu startowego LC-75 VAFB (Launch Complex 75, Vandenberg Air Force Base) w Kalifornii (USA) za pomocą rakiety nośnej Thor-Delta N wyniesiono na orbitę dwa satelity ITOS 1 i OSCAR 5.
ITOS 1 (TIROS-M) był prototypowym statkiem kosmicznym drugiej generacji meteorologicznych statków kosmicznych synchronizowanych ze Słońcem. Głównym celem ITOS 1 było zapewnienie udoskonalonych operacyjnych obserwacji w podczerwieni i wizualnych zachmurzenia Ziemi do wykorzystania w analizie i prognozowaniu pogody.
OSCAR 5 był prostym satelitą komunikacyjnym z zainstalowanym nadajnikiem na pasmo 10m (29,450 MHz) pracującym tylko w weekendy (od piątku rano do poniedziałku rano). Siedmiokanałowa telemetria raportowała, poprzez modulację sygnałów; stan baterii, temperatury statku kosmicznego i reakcje czujników horyzontu.

STS-89 Endeavour launch
Photo credit: NASA / JSC

1998 - o godz.02:48:15 UTC ze stanowiska startowego LC-39A KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie wystartowała misja STS-89 wahadłowca Endeavour.
Była to 89 misja STS programu lotów wahadłowców i 12 promu kosmicznego Endeavour, a jej celem było dostarczenie zapasów na stację kosmiczną Mir oraz wymiana amerykańskiej załogi.
Zadokował do stacji 24 stycznia o 20:14 UTC, a odblokowany z MIR 29 stycznia o 16:56 UTC

Źródło:

• NSSDCA - KH 7-15
• NSSDCA - Cosmos 264
• NSSDCA - ITOS 1
• NSSDCA - OSCAR 5
• NSSDCA - STS 89

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 7 stycznia

Kartka z kalendarza - 7 stycznia

1963 - o godz. 21:07:00 UTC z Vandenberg AFB (Vandenberg Air Force Base) za pomocą rakiety nośnej Thor Augmented Delta-Agena D wyniesiono na orbitę amerykańskiego satelitę rozpoznania strategicznego KH-4.
Satelita wystartował w ramach programu Corona i służył do obserwacji fotograficznej Związku Radzieckiego (ZSRR), Chin oraz innych obszarów strategicznych za pomocą dwóch panoramicznych aparatów. Niestety w wyniku błędnego ustawienia satelity nie udało się utworzyć danych.

1966 - o godz. 08:24:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (ZSRR) wystartowała rakieta nośna Wostok 2 z radzieckim satelitą do monitoringu fotograficznego Kosmos 104.
Satelita należał do pierwszej generacji wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 2 (nie było wersji Zenit-1), który wykonywał zdjęcia w niskiej rozdzielczości za pomocą aparatu o ogniskowej 1000 mm oraz 200 mm, po czym kapsuła wróciła na Ziemię po 8 dniach. Misja nie powiodła się z powodu nieprawidłowego działania drugiego i trzeciego stopnia pojazd został umieszczony na niewłaściwej orbicie.

Fotomozaika panoramy Księżyca w pobliżu krateru Tycho
wykonana przez Surveyor 7
Credits: NASA/JPL

1968 - o godz. 06:30:00 UTC ze stanowiska startowego LC-36A CCSFS (Launch Complex 36A, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie za pomocą rakiety nośnej Atlas SLV-3C Centaur-D została wystrzelona amerykańska bezzałogowa sonda kosmiczna Surveyor 7 (Geodeta 7).
Była to ostatnia misja automatycznego pojazdu w ramach programu Surveyor wysłana na Księżyc w celu sfotografowania miejsca lądowania (wylądował w pobliżu krateru Tycho) potwierdzająca też możliwość lądowania w nierównym terenie górzystym.

1976 - o godz. 15:36:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) wystrzelono rakietę nośną Woschod z radzieckim satelitą nadzoru fotograficznego Kosmos 788 (Cosmos 788).
Satelita należał do serii wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 4 MK przelatujących na niskich orbitach i wykonujących zdjęcia aparatami o ogniskowej 3000 mm oraz 200 mm po czym kapsuła wróciła na Ziemię po 13 dniach.

1982 - o godz. 15:36:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej Kosmos-3M wyniesiono radzieckiego wojskowego satelitę komunikacyjnego Kosmos 1331 (Cosmos 1331) konstelacji Strela-2M (Strzała).
Satelita pełnił funkcję skrzynki pocztowej, zbierał zaszyfrowane informacje od agentów na całym świecie, a następnie podczas przelotu nad Moskwą przekazywały zebrane wiadomości do stacji naziemnej. Aktywność tych satelitów można było monitorować za pomocą charakterystycznego beacon CW emitowany na częstotliwości 153,660 MHz.
Kosmos 1331 zastąpił Kosmos 1302.

1985 - o godz. 19:27:00 UTC z Centrum Kosmicznego Kagoshima (Kagoshima Space Center) w Japonii wystrzelono rakietę nośną M-3 SII-1 z pierwszą japońską międzyplanetarną sondą kosmiczną Sakigake.
Celem misji było przetestowanie nowej rakiety nośnej w celu wynoszenia ładunków w przestrzeń międzyplanetarną, a sama sonda miała na celu zbadania Komety Halleya podczas jej pobytu w wewnętrznym Układzie Słonecznym w 1986 roku. Miał na pokładzie trzy instrumenty do pomiaru widm fal plazmy, jonów wiatru słonecznego i międzyplanetarnych pól magnetycznych,

1998 - o godz.  02:28:44 UTC ze stanowiska startowego SLC-46 CCSFS (pace Launch Complex 46,  Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie za pomocą rakiety nośnej Athena II wyniesiono amerykańską sondę kosmiczną Lunar Prospector (pol. Księżycowy poszukiwacz).
Była to trzecia misja w ramach Programu Discovery, której celem było zbadanie Księżyca na niskiej orbicie polarnej , w tym mapowanie składu powierzchni.

By NASA Ames / Donald Grahame - Lunar Prospector impact art

Źródło:

• NSSDCA - KH-4 9051
• NSSDCA - Cosmos 104
• NSSDCA - Surveyor 7
• NSSDCA - Cosmos 788
• NSSDCA - Cosmos 1331
• NSSDCA - Sakigake
• NSSDCA - Lunar Prospector
• Zdjęcie Surveyor 7

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza

Kartka z kalendarza - 6 stycznia

Kartka z kalendarza - 6 stycznia

1976 - o godz. 05:02:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej  Kosmos-3M wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru radiowego Kosmos 787 (Cosmos 787).
Satelita należał do systemu ELINT (Electronic and Signals Intelligence) o nazwie Tselina (130 satelitów) i służył do określania dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.

1977 - o godz. 09:50:00 UTC z kosmodromu Bajkonur (ZSRR) wystrzelono rakietę nośną Soyuz z radzieckim satelitą nadzoru fotograficznego Kosmos 888 (Cosmos 888).
Satelita należał do serii wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 4 MK przelatujących na niskich orbitach i wykonujących zdjęcia aparatami o ogniskowej 3000 mm oraz 200 mm po czym kapsuła wracała na Ziemię po 8-15 dniach.

1978 - o godz. 15:50:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) wystrzelono rakietę nośną Soyuz-U z radzieckim satelitą nadzoru fotograficznego Kosmos 974.
Satelita należał do serii wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 4 MKM przelatujących na niskich orbitach i wykonujących zdjęcia aparatami o ogniskowej 3000 mm oraz 200 mm po czym kapsuła wracała na Ziemię po 8-15 dniach.

1981 - o godz. 12:14:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) wystrzelono rakietę nośną Soyuz-U z radzieckim satelitą nadzoru fotograficznego Kosmos 1237.
Satelita należał do serii wojskowych satelitów fotorozpoznawczych Zenit w wersji 6U (wersja uniwersalna) przelatujących na niskich jak i wysokich orbitach i wykonujących zdjęcia aparatami o ogniskowej 3000 mm oraz 200 mm po czym kapsuła wracała na Ziemię po 8-15 dniach.

Ul. Smirnova (Sankt-Petersburg), pojazd kosmiczny „Zenit” w pobliżu wydziału medycyny kosmicznej Rosyjskiej Wojskowej Akademii Medycznej
Foto: Maryanna Nesina (CC BY-SA 2.5)

1988 - o godz. 07:40:00 UTC z kosmodromu Plesieck (ZSRR) za pomocą rakiety nośnej  Cyklon-3 wyniesiono na orbitę radzieckiego satelitę nadzoru radiowego Kosmos 1908 (Cosmos 1908).
Satelita należał do systemu ELINT (Electronic and Signals Intelligence) o nazwie Tselina-D (130 satelitów) i służył do określania dokładnej lokalizacji obiektów emitujących fale radiowe, a także ich typu, trybu działania i stopnia aktywności.
Obecnie na orbicie pozostaje około 500 kawałków kosmicznych śmieci z korpusu rakiety Cyklon 3.

2003 - o godz. 14:19:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-4W w Vandenberg SFB (Space Launch Complex 4 West, Vandenberg Space Force Base) za pomocą rakiety nośnej Titan II 23G wyniesiono amerykańskiego satelitę Coriolis.
Głównym celem misji była obserwacja, pomiar prędkości i kierunku wiatru przy powierzchni oceanu z kosmosu za pomocą instrumentów WINDSAT, a także wykrywania zakłóceń w wietrze słonecznym za pomocą instrumentu SMEI (Solar Mass Ejection Imager - Solarny skaner wyrzutów masy).

2014 - o godz. 22:06:00 UTC ze stanowiska startowego SLC-40 w CCSFS (Space Launch Complex 40, Cape Canaveral Space Force Station) na Florydzie wystartowała rakieta nośna Falcon 9 v1.1 z tajskim satelitą telekomunikacyjnym THAICOM 6.
THAICOM 6 to 3-osiowy stabilizowany satelita geostacjonarny, przewożący 18 aktywnych transponderów pasma C i 8 aktywnych transponderów pasma Ku. Transpondery w paśmie Ku są zarówno adresowane, jak i przełączane wiązkami na szerokopasmowe dla Azji Południowo-Wschodniej, Afryki i na Madagaskaru.

2022 - o godz. 21:49:10 UTC ze stanowiska LC-39A w KSC (Launch Complex 39A, Kennedy Space Center) na Florydzie za pomocą rakiety nośnej Falcon 9 FT (Full Trust) B5 B1062.4 wyniesiono kolejną paczkę 49 satelitów Starlink Group 4-5 o numerach 3230-3355.

Źródło:

• NSSDCA - Cosmos 787
• NSSDCA - Cosmos 888
• NSSDCA - Cosmos 974
• NSSDCA - Cosmos 1237
• NSSDCA - Cosmos 1908
• NSSDCA - Coriolis
• NOAA - WINDSAT
• NSSDCA - Thiacom 6
• NSSDCA - Starlink 3230

---

Znajdź inne wydarzenia w naszym kalendarzu

Historia podboju Kosmosu - kartka z kalendarza